Het stond al een tijdje op mijn bucket list om eens te overnachten in de duinen. Ik ken de duinen bij daglicht en heb er heel wat kilometers gemaakt, ook knoop ik er mijn hangmat met regelmaat tussen de bomen. Dit is dan meer als een siësta bedoeld. Maar nu was het dan zo ver om er ook eens de nacht door te brengen.

Ja ik weet dat het niet mag maar ik wil u erbij vermelden dat ik met groot respect om ga met de natuur en dat ik vaak met meer vuil thuis kom dan dat ik zelf heb gemaakt. Dat praat het niet goed maar soms is het best leuk om eens iets te doen wat niet mag.

Ik pak mijn tas licht in zodat ik opga tussen de bezoekers. Met een grote rugzak zal ik iets te veel opvallen. Ik besluit mijn spiegel reflex camera thuis te laten want dat scheelt ruimte en gewicht, achteraf gezien heb ik hier spijt van maar dat later. Ik eet thuis mijn avond maaltijd en rond 19.00 fiets ik richting de kennemer duinen want deze liggen het dichtst bij mijn huis. Ik parkeer mijn fiets en wandel de duinen in. Eerst over de gangbare paden en als ik ver genoeg ben buig ik van het pad af.

Ja ook dat mag niet in de Kennemerduinen daarvoor moet je naar de A.W. duinen, die staan ook nog op het programma. Maar aangezien ze daar aan het jagen zijn leken de Kennemerduinen me wat geschikter. Je moet er niet aan denken dat je uit je hangmat wordt geschoten. De schemer begint al in te vallen en in een stuk dennenbos kan ik lekker uit de wind hangen. Ik kom er bij het uitpakken achter dat ik de boom streps thuis heb laten liggen. Hieraan maak ik normaal de hangmat vast. Het is even niet anders en ik vind een ander oplossing en voor het echt donker is hangt mijn hangmat met daarboven mijn tarp.

Inmiddels is het zachtjes gaan regenen en onder mijn tarp maak ik een verse kop koffie op mijn brandertje, nee geen open vuur in dit kwetsbare gebied. Even later kruip ik mijn slaapzak in en val onder het getik van de regen inslaap. Na twee korte nachtelijke onderbrekingen word ik om 6.30 wakker. Wat een heerlijke stilte om mee wakker te worden, alleen de vogels en het kraken van de takken is wat ik hoor.

Ik heb trek en zet het water op voor de koffie en kook daar gelijk mijn eitje in. Van thuis had ik twee boterhammen mee, wat rauwe ham, kaas en wat kruiden. Voor ik ontbijt maak ik nog even wat foto’s van mijn omgeving. Op de volgende foto wil ik je het spoor van de herten laten zien. Door het hele duin gebied is een wegenstelsel van dit soort sporen te vinden. Ze nemen dan ook geregeld de zelfde weg.

Mijn hangmat hangt dus naast zo’n spoor met de hoop dat ze misschien even langs wandelen. Als ik een hap van mijn broodje neem geniet ik van alle smaken in mijn mond. Buiten eten is eigenlijk veel lekker dan binnen eten.

En op dat moment zie ik nog geen tien meter verderop een groepje hertjes verbaasd naar mijn onderkomen kijken. Of het de geur van het ontbijt is of hun natuurlijke nieuwsgierigheid, wie zal het zeggen. Maar dit is toch op en top genieten, een ontbijt voor je hangmat met een hertenbezoek. Dit is het moment waarop ik mijn spiegelreflex mis om ze goed in beeld te brengen. Ik richt mijn telefoon en maak een foto, kort daarop schieten ze het bos weer in.

Na het ontbijt pak ik de boel weer in en wandel weer naar het reguliere pad, boven mij draait een koppeltje buizerds en verderop laat de specht zich horen. De rest van de wereld is ook wakker geworden en ik begroet de eerste hardloper die ik tegenkom. Het voelt goed om weer een iets door te krassen van mijn bucket list.

Thuis een warme douche en mijn verhaaltje schrijven.

Het was weer genieten in het www.buitenlevenmetsteven.nl

ps: niet doorvertellen

1 gedachte over “15-04-2017 Wildkamperen tussen het wild

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.