Ik word wakker van de vogels die net even eerder wakker waren. Wat heb ik heerlijk geslapen en mijn benen voelen uitgerust. Na een degelijk ontbijt strik ik de veters en klik ik mijn rugzak vast om mijn middel. Het is bewolkt en er staat een koude wind, het enige wat ik ben vergeten is een paar dunne handschoenen. Maar in de eerste kilometer weet ik al een linker handschoen te vinden en een aantal honderd meter verder een rechter handschoen. Niet van het zelfde model maar wel lekker warm.

Na de eerste kilometers is de stijfheid wat uit de benen en begin ik een ritme te krijgen. Ik moet even een stuk langs een drukke weg voordat ik weer in de rust van het polderlandschap loop. Want dat is deze dag ook het decor van de wandeling afgewisseld met mooie dorpjes. Het eerste dorp is Oost Knollendam. Prachtige huisjes in de Zaanse stijl, niet langer dan een straat. Op mijn Google maps staat dat ik met de pond het water moet oversteken. Altijd even een moment om de benen rust te geven. Maar deze pond moest ik zelf bedienen met een slinger om naar de overkant te komen. De benen even rust maar de armen aan het werk.

Ik loop weer in alle rust en geniet van de vergezichten.

De ene voet voor de ander voet, meer is het niet. Voor vandaag staan er vijfentwintig kilometers op de route. Ik laat Driehuizen rechts liggen en sla links af richting Zuidschermer. Ik zie bij de kerk een bankje waar ik even mijn blaar kan doorprikken. Het bankje blijkt van het café naast de kerk te zijn, gewoon na de dienst een afzakkertje halen. Na een lekke blaar verbonden te hebben en een broodje te hebben gegeten gaat de pas er weer in.

Langs dijken en molens en eenzame bomen wandel ik mijn hoofd leeg. Liedjes herhalen zich in mijn hoofd en ik bemerk dat ik weer in een fijn ritme zit. Soms schrik ik wel eens als ik van achter wordt ingehaald door een karavaan wielrenners.

Ik kom langs plekjes waar ik best mijn oude dag kan slijten. Huisje, schuur en een stuk grond en ruimte. Ik fantaseer dan hoe ik de moestuin onderhoud en de kippen voer terwijl mijn vrouw door de bovenkant van de boeren deur opent en me binnen roept voor verse koffie en kaneelbroodjes. Soms kan geluk zo simpel zijn. Fijn om erover te dromen.

Voordat ik Alkmaar binnen loop heb ik online contact met een oud klasgenoot en tevens trouwe volgster. Ze geeft aan dat de koffie klaar staat. Toen we enige jaren terug een reünie hadden kon ze niet aanwezig zijn dus een mooi moment om haar te zien en even bij te praten. Ik check mijn maps en zie dat het vanaf mijn punt nog vijf kilometer is. Ik kruis door Oudorp en een uur later sta ik voor de deur. We halen oude herinneringen op en delen nieuwe. Na het bijkletsen krijg ik een lift naar het station in Alkmaar Noord en stap ik uit in Santpoort Zuid. Daarvandaan is het nog maar een kwartiertje naar huis lopen maar ik merk dat door het zitten de benen stram zijn. Even een kwartiertje doorbijten en ik kan direct aan tafel schuiven. Daarna een warme douche en een wel verdient koud biertje terwijl ik dit schrijf. Ik denk niet dat het laat wordt vanavond.

Totaal heb ik in twee dagen 61 kilometer in de benen. Ik wilde mezelf een uitdaging geven en daarin ben ik geslaagd. Ik denk dat ik meer aankan over meerdere dagen. Genoeg plannen voor de toekomst.

Voor nu een groet van de buitenman.

1 gedachte over “Van Krommenie naar Alkmaar 25-04-2021

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.