herfst 027
Hallo herfst 

De afgelopen weken word ik steeds weer verrast door de weerman als hij mij de weerkaart laat zien. Weer een week met temperaturen van 20 graden en een zon gehalte waar mijn stemming van omhoog schiet. Het zomerse weer blijft maar aanhouden.

In de kast blijft de korte broek boven aan op de stapel liggen. Bij twijfel gaat hij mee in de tas. Daar waar de ochtend een lange pijp vereist, kan het in de middag pijploos zijn. En als ik ergens een hekel aan heb is het te warm gekleed zijn.

De tijden van het dragen van de korte broek worden per dag korter!

Zo ook het daglicht. En dan komt toch dat moment daar dat de zon verdwijnt en de wind aantrekt en de regenwolken het land binnen duwt. En de afgelopen dagen hadden het complete herfst pakket in zich.

Als de zomer voorbij is!

Nee niet meer met rechtop op je fiets om de zon te vangen. Maar diep krom gebogen over je stuur om de regenvlagen zoveel mogelijk te ontwijken. Met het hele lijf op de trappers om de wind te doorsnijden. In gedachte de warme chocomel die op je wacht en met een beetje geluk brand de haard om je te warmen. Dampende snert of zuurkool met vette jus op de tafel.

Regen en storm!

Vandaag liet ik de hond uit althans dat ging niet van harte. Bij het open van de voordeur sloegen de regendruppels naar binnen. Hij kijkt me aan met een blik van “moet dit echt”? Zelf onze hond wil zijn plasje ophouden om het weer te ontwijken.                                             Maar baasje denkt er anders over.                                                                     Om de hoek voel ik de riem in één klap strak gespannen staan. Het zal wel weer de kat uit de straat zijn die hij wil grijpen. Maar niets daarvan is waar. Het kleine beestje is opgetild door de wind en hij staat als een vlieger in de lucht te dansen. Losgerukte takken vliegen ons om de oren en we doen ons best alles te ontwijken.
Als geoefende power-kite stuur ik de hond uit zenit naar links en kan hij langzaam landen. Met de storm in de rug en de angst in de schoenen zijn we snel weer thuis.

Ja de herfst heeft echt zijn intocht gedaan en op het moment van mijn gedachte schieten de bliksemschichten door de lucht, gevolgd door de donder. Tijd voor de chocomel en een knapperend haartje.
Filmpje op en onder het kleedje op de bank. Knabbeltje erbij en een glaasje port. Bij het naar bed gaan is het zo donker dat het niet nodig om de gordijnen te sluiten. Bij het betreden van het bed is het matras koud en stijf en heeft het even nodig om op lichaamstemperatuur te komen. Diep onder je dekbed kruipen en de achterkant onder de voeten slaan. En slapen, eindelijk weer echt diep slapen zonder het gezoem van de ventilator.

Weer slapen als een beer!

Ieder seizoen met zijn eigen schoonheid. Fijne herfst in het buitenleven.

herfst 046

 

1 gedachte over “22-10-2014 Als de zomer voorbij is!

  1. Ik moet er nog heel even aan wennen en heb het nog niet helemaal geaccepteerd. De Herfst. Maar heel voorzichtig begint het te kriebelen. Om weer naar buiten te gaan. Gewapend met camera. Mooi verhaal broer!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.