Het is donderdag 29-12-2016 en voor de derde keer trotseer ik de kou om een zoetwater krokodil vanuit de Bellyboot naar de bovenwereld te slepen. De wekker gaat om 06.15 en ik fris mezelf op en vul even later de thermoskan met heet water. Naast de warme drank staat er een tas vol warme kleding klaar en dat zal wel nodig zijn. Ik zie in de straat het ijs op auto ruiten staan, de huizen aan de overkant zijn niet zichtbaar door de mist. Ik zie nog maar net de lichtstralen van mijn lift.

Mijn vis maat rijdt als een ware kunstenaar naar de afgesproken plek die één uur en twintig minuten verderop is. En bijna de gehele weg is het zicht niet meer dan 20 meter om ons heen.

Op de plek van bestemming pakken we ons zelf goed in en pompen de Bellyboot op. In tussen arriveren de andere drie vis maten. Hoe het water eruit ziet is voor mij niet duidelijk door de witte watten massa om me heen. Als alles in gereedheid is stappen we de Bellyboot in en drijven we het water op. Het is een gek gevoel als je de omgeving niet kent en je dus geen idee hebt welke kant of waar ik heen peddel. Om niet te vergeten dat er ook een vaargeul is!!!

Ik volg onze kenner Dick maar dat is zelfs al een lastige zaak, gelukkig kan ik hem op zijn rokershoestje volgen als hij verdwijnt in de mist.

Dick in de mist

Even later zie ik de overkant en komen we bij een haven waar het ruikt naar snoeken. Het ijs staat in de ogen van de hengel maar op de handen na heb ik het niet koud. In de haven kammen we elk hoekje uit maar zonder geluk. De wereld is wel enorm magisch in de mist.

Dick in de haven

Dan komt de zon zachtjes door en trekt de mist op waardoor het duidelijk is waar ik rond dobber. Inmiddels komen we Hein, Svend en Dennis tegen. Svend heeft in de eerste zestig meter een snoek gevangen van soort gelijke afmeting. Dick weet later een snoek van 89 centimeter te landen.

Dan wordt het na een paar uur tijd om even de kant op te gaan, de handen zijn door de kou heen warm geworden maar de voeten hebben niet veel gevoel meer. Tijd om even wat de springen. Als ik op de kant sta komt het stoom door mijn pak heen naar buiten.

Na een warme choco en een hete hond verkassen we naar de volgende stek. Deze ligt uit de wind en vol in de zon. Het lijkt wel of er een kachel is aan gegaan. Bij mij blijven de aanbeten uit, maar intussen weet Hein ook een snoek te haken. De omgeving is prachtig en aangezien ik toch niets vang kan ik beter wat plaatjes schieten.

 

 

Ieder gaatje wordt secuur uitgevist en dat levert Dick nog meer vis op, hij kent dit spelletje door en door en dat is duidelijk. Dennis en ik weten niets te haken. In de vier keer dat ik op het grote water ben geweest heb ik  10 seconden een snoek aan de andere kant van de lijn mogen voelen. Gelukkig kan ik zo genieten van de omgeving en de ander die vangt.

Het water is zo glad als een spiegel als de avond invalt en de kleuren zachter worden.

 

 

Nog even een paar foto’s van onze gids want dan neemt hij ons misschien weer mee de volgende keer. Alleen hoop ik dan eens een snoek te mogen haken.

 

 

 

 

Als we het water verlaten staat het ijs weer op de Bellyboot en in de ogen van de hengel, ook de mist keert langzaam terug. In het nabijgelegen restaurant warmen wij ons op en genieten van een saté maaltijd. Langzaam kunnen de laagjes kleding weer uit. Als we terug rijden bevinden we ons weer in de zelfde wereld als op de heenweg (mist). Hein breng me weer veilig thuis, top chauffeur.

Thuis nog even op de bank en dan het bedje in en ik kan je zeggen ik heb geslapen als een klein kind.

Tot het volgend buitenleven!!!!!

 

 

2 gedachten over “30-12-2016 Zoetwater krokodillen in de mist!

  1. we doen volgende week weer een nieuwe poging, het kan niet zo zijn dat je altijd maar pech hebt, die mooie snoek komt er echt wel

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.