Meestal stap ik vrij snel na een mooie ervaring achter de pc om mijn verhaal te schrijven maar het is nu bijna een week geleden dat het vliegtuig landde op Schiphol vanuit Noorwegen. Het moest nog even indalen voordat ik het allemaal onder woorden kon brengen. De overgang is dan ook enorm!

Op 17-06-2017 staat mijn koffer klaar om t/m zondag 25-062017 mijn vliegvis hengel uit te laten in de Noorse wateren rondom Tynset/Tolga.            We hebben al wat avonden in Nederland voorpret gehad met het acht koppen tellende gezelschap. Maar nu sta ik toch een beetje gezond gespannen om 04.00 te wachten op mijn lift naar het vliegveld. Daar treffen we uiteindelijk de rest van het gezelschap. Na een warme omhelzing checken we in en even later vliegen we op weg naar Oslo. Ik help mijn mede reisgenoot met wat kruiswoord puzzels en even later landen we op Oslo. De koffers verschijnen vlot op de band dus alles is aanwezig om te kunnen vissen.

We pikken de huurwagens op en al snel verruilen we de drukte voor de rust op de weg. Het beeld van groen, ruimte, groen, ruimte een paar huisjes, groen ruimte wisselen elkaar af. We moeten letterlijk en figuurlijk even de snelheid uit ons bestaan halen. Je mag hier dan ook gemiddeld tachtig kilometer per uur rijden als je mazzel hebt. Natuurlijk moet er onderweg even gestopt worden voor de groepsfoto.

Als we op de bestemming aankomen worden de kamers verdeeld op het snurk gehalte, er is ook een kamertje slaapapneu. Dan wat boodschapjes doen en voorbereiden op de volgende dag. We hebben vier auto’s met ieder twee vissers, zo kunnen we alles mooi verdelen. Mijn vis maat is Hein en wij trekken ons plan om de volgende dag niet gelijk naar de rivier te rennen maar eerst eens de boel te verkennen.

Na een goed glas whisky kruipen we ons bed in en de volgende ochtend rijden we langs de rivier en besluiten we de bergen in te gaan naar Hodalen. Een prachtig ongerept gebied met wat later blijkt veel wild schatten. Als de weg ophoud parkeren wij de auto na een geweldige rit door de bergen waar nu alleen nog verlaten vakantie huisjes het decor zijn.

We trekken ons vis pak aan en op de GPS wandelen we naar een uitmonding van een rivier die we eerder op de kaart hebben gezien. Het is klimmen en klauteren op en over hekken en bergen. Het is wandelen door de maagdelijkheid van moeder natuur. Je weet bijna zeker dat waar jij je voetstap zet nog niemand geweest is. De wereld is hier bedekt met een stugge laag mos die bij een regenbui verandert in een zachte spons.

Betoverend is denk ik het juiste woord. Maar toch ontmoeten we in dit niemandsland een Noor die een beverdam bezocht om te kijken of er nog leven in de brouwerij was. Maar die was er niet meer, de dam was er nog wel. We konden hem niet over het hoofd zien vertelde de vriendelijke Noor. Dat was ook niet lastig, vijftien meter dam doemt voor ons op. Ongelooflijk wat een bouwwerk en overal omgeknaagde bomen.

Na een nog intensieve wandeling bereiken we het meer waar de rivier zicht mengt met het water van het meer. Hein waagt zicht aan een poging om in een stille plas een snoek te haken. Ik kies uit mijn vliegendoos een nimf en besluit het water bij de uitmonding te bevissen. Hein is nog geen vijfhonderd meter verder of mijn beetverklikker wordt abrupt onder getrokken, ik hef mijn hengel en hangen. Aan de andere kant van de lijn wordt kopstotend tegendruk gegeven. Na een korte strijd land ik een knappe vlagzalm. Ik laat mijn vreugde kreet los en deze wordt ver gedragen over het water maar door niemand gehoord dan ons twee.

Hein laat het snoekvissen voor wat het is en bindt er ook een nimf aan om zijn geluk te beproeven. En dat was een juiste keus die resulteerde in een kromme hengel. Bij het landen van de vis bemerkt Hein dat het hier niet om een vlagzalm gaat maar een Houting.

Dat wordt een nieuwe vissoort afkruisen op het lijstje, we zijn uitzinnig blij met deze vangst. Na een heerlijke dag vissen wandelen we weer terug naar de auto die we als herkenningspunt hebben vastgelegd op de GPS. In ons verblijf schuiven we aan tafel om te genieten van een heerlijke spaghetti. We hebben allemaal onze kookdienst maar vanavond wordt er voor ons gekookt.

Voldaan stappen we ons bed in, in de ochtend wordt mijn neus als eerste wakker door de geur van gebakken spek en eieren. Peter staat al achter de pan om ons maagje te verblijden. Het is een heerlijke gemêleerde groep vliegvissers waar menig vrouw jaloers op kan zijn hoe de omgang is. Maar laten we het woordje vrouw maar even buiten beschouwing houden want het is best lastig om negen dagen van huis af te zijn zonder een goed gesprek.

Waar waren we gebleven? Ojaa bij de eieren gebleven.

Die waren om te smikkelen. Peter was toch wel ons ontbijt prinsesje!

Vandaag maken Hein en ik de keuze om een nachtje buiten te gaan slapen. De weersvoorspellingen zijn goed en Hodalen biedt nog prachtige plekken om te bevissen. Bepakt met onze slaap verblijven en proviand wandelen we naar de gemarkeerde plek op de kaart. Na een 40 minuten bereiken we de prachtige locatie waar we Jaco en Robert ontmoeten. Vanaf de andere kant was deze stek met de auto te bereiken, ach ik had de wandeling niet willen missen aangezien deze meer het outdoor gevoel toevoegt.

Voordat we het kamp opslaan krijgen we eerst een kop thee gezet van water direct uit het meer. Zelfs de thee smaakt lekkerder dan thuis.

Gek hé, alles in deze omgeving smaakt gewoon lekkerder! Onze thee gasten vertrekken weer naar een andere stek en wij zoeken een plek voor ons kamp.

Hein zet zijn tent op en ik mijn hangmat constructie. Dan worden de hengels te water gelaten omdat de gebakken aardappels toch wel een visje nodig hebben als bijgerecht. Hein weet al snel drie mooie vissen te landen die zeer geschikt zijn voor een versnapering.

 

Laat ik even duidelijk zijn dat alle vissen naast het diner weer de vrijheid hebben genoten. De maag knort en we verzamelen hout om een vuurtje te maken voor de avond maaltijd.

 

Na een heerlijke maaltijd spotten we nog een koppeltje parelduikers. Dan horen we ineens het geluid van een drone. Als we omhoog kijken zien we een wolk muggen van 2 vierkante meter. Ik ren naar mijn camera en schiet een foto, er dalen snel een groep muggen naar beneden en die vinden mij lekker. Ik duik naast de rook van het vuur en even later vertrekt de wolk muggen. Het leek op een scene uit de film birds maar dan met muggen.

Na wat meer hengelen zitten we nog even om te genieten van de omgeving. De lucht wordt in de verte wel erg donker en even later moeten we schuilen onder de tarp bij mijn hangmat.

Na de storm en de hagel/sneeuw bui kunnen we weer in het daglicht komen. Alles is bedekt met een laagje ijs. Ik vergeet te vermelden dat het eigenlijk de gehele dag een soort daglicht is. Het wordt hier nu niet donker. Een beetje schemering en daar blijft het bij.

We kruipen ons slaap verblijf in en de nacht komt onder de nul graden, best fris. In de ochtend maken we het vuur weer aan om onszelf op te warmen en ook de eieren. Het  is een geweldige belevenis. We maken een korte wandeling en spotten een bootje bij een vakantie huis. De eigenaar is niet aanwezig maar we gaan er vanuit dat deze huur periode niet is volgeboekt. Onder het huis vinden we één peddel en een schep. En deze combinatie blijkt prima te werken.

 

We bereiken hierdoor een maagdelijke vis spot waar de vissen als een bezetenen hun prooi aan de oppervlakte weg nemen. Onder het riet is weinig grond dus als je het riet onder de voeten dubbel vouwt kun je aardig staan om je vliegje op het water te laten landen. En veel tijd was er niet op het water voordat de vlieg werd weg genomen met het volste vertrouwen. Deze volgende vis momenten worden nooit meer gewist uit mijn gedachten!

We leveren de boot en de peddels weer in bij het verhuur bedrijf en bouwen ons kamp af en wandelen terug naar de auto. In het huisje pakken we een welverdiende douche en een koud pilsje. Om 23.00 besluit Hein om een eland safari in te lassen. Peter en ik sluiten aan en de rest kiest voor snurkland en oooooooh wat krijgen ze daar een spijt van. Onze huur auto heeft het voordeel dat het een hybride auto is, tot 30 kilometer rijden we geruisloos op de accu. Ideaal voor het spotten van elanden.

We besluiten ons geluk in de bergen van Hodalen te testen en dat was geen verkeerde keuze. Bij het eerste weiland spotten we een eland. Hij bemerkt ons even later en rent weg waarbij hij over een hek springt. Daarbij vergeet hij de boom die erachter staat. Zijn schedel en de boom maken kortstondig maar doch hevig contact. Na een kleine oriëntatie stoornis verdwijnt de eland in het bos. Maar we hebben hem op de plaat.

Hierna spotten we nog twee elanden, wat een enorme beesten zijn het en wat zijn ze klungelig op de benen.

Dan worden we getrakteerd op een uil die naast de auto mee vliegt en voor ons op een paaltje land, die had echt zin om op de foto te gaan.

Dan steekt er nog een vos over om ons plezier nog meer te vergroten. Onze safari gids Hein is een topper, we spotten ook nog enkele kraanvogels.  Als we terug rijden koelt de lucht af maar is het water warmer wat zorgt voor een mysterieus geheel als de damp opstijgt vanuit het water. Ik moet even uit stappen om dit vast te leggen en als ik afdruk weet ik dat het goed is.

Om 01.30 eindigen we de eland safari en kruipen we ons bedje in met in gedachten al het moois dat we hebben gezien. Bij het ontbijt worden de verhalen gedeeld. Nieuwe plannen worden gesmeed aan de ontbijt tafel.

Wij besluiten een bezoek te brengen aan het labyrint in de Glomma. Een bocht in de rivier waar meerdere eilanden liggen en waardoor er veel variatie in de stroming van het water is. Ik ben hier eerder geweest en heb hier geweldige vis momenten mee gemaakt. Vandaag is het even anders, de vis is niet gretig en we moeten ons best doen om ze te verlijden. Dit lukt ons wel maar niet gemakkelijk. In het woelige water lijken ze meer te willen bijten.

Ik weet een vlagzalm van ronde de 48 cm te landen. Ik ben in mijn nopjes met deze prachtige vis. Even later weet ik nog een mooie vis te haken met de droge vlieg wanneer er wat meer actie is op het water.

Aan het eind van deze dag bezoeken we de sportzaak in Tolga waar je naast een geweer of pistool ook een waad-pak en schoenen kan kopen. En schoenen had ik nodig omdat de zool van mijn oude waadschoenen het had begeven. Met een paar nieuwe lichtgewicht waadschoenen stap ik met een glimlach uit de winkel. Het avond eten moesten wij verzorgen dus we waren wat eerder thuis om de hongerige magen te voorzien.

De volgende ochtend starten we in een mooie bocht in de Glomma waar ook een viertal eilanden liggen. We vangen hier een aantal mooie vissen, Hein verspeelt hier na een slechte start een vis die er met zijn leader vandoor gaat. Kut connector. Later gaat het beter en weten we de oversteek naar de eilanden te maken.

Het vissen is hier eigenlijk niet veel beter, we besluiten om het geluk nog een keer bij het labyrint te zoeken. Hier hebben we ook een BBQ gepland omdat vanavond een ieder voor zijn eigen maaltijd mag zorgen. Hein heeft Jaco en Robert uitgenodigd voor de BBQ. En het is natuurlijk geen plek aan de kant maar een wandel route door het water waarbij vier eilanden moeten worden overbrugd. Voor ieder eiland gaat de maaltijd nog lekkerder smaken. Beide heren bereiken BBQ eiland alleen Robert moet even op adem komen. Intussen zorgt Hein voor de voorbereiding.

 

Het vuur brandt top de ambiance is nog mooier en de hamburger heb ik nergens zo lekker gegeten. En we roosteren ook een visje om onze gasten kennis te laten maken met deze delicatesse en ja de waardering is daar. Het vuur wordt gedoofd en de avond is uit.

De rivier de Glomma is een bekende maar er stromen er nog veel meer in de omgeving, vandaag zetten wij onze zinnen op de Tunna. Een rivier waarbij je wel wat moet wandelen om hem te kunnen bereiken. Geen probleem want Hein en ik zijn pioniers. We dalen af door een bosbouw gebied waarbij de grond bezaaid is met boomstammen. Na deze hindernis kruipen we door de bomen en bereiken we de rivier. We zijn in trans van haar schoonheid. Honderden bolders steken hun kop uit het water waar de rivier zich doorheen meandert.

Het is indrukwekkend en we moeten zoeken naar bevisbare plaatsen en dat wil zeggen meters maken door een lastig begaanbare rivier. In de eerste begaanbare poel van vier meter drapeer ik mijn vlieg. Bam……. deze wordt zonder argwaan genomen van het water. Bij de tweede drift pak ik nog een vis maar daarna kijken ze niet meer op of om naar mijn vlieg. Als ik de vlieg verander nemen de aanbeten weer toe. Zo wissel ik de vliegen af als ik het begin en het eind van de poel bevis. Wat een heerlijke visserij is dit.

Het waden is niet gemakkelijk en op een ronde steen glijd ik uit en beland onder mijn knie op een steen die niet mee geeft. Ik moet mezelf even bij elkaar halen als ik de misselijkheid van de pijn weg slik. De omgeving is een ware pijnstiller en ik loop verder.

Wat is het hier prachtig, ik ga soms even zitten om alles tot me door te laten dringen. Niet te snel en gretig doorlopen naar de volgende visrijke poel maar even zitten en ervaren.

Jezus wat is het hier mooi, ik vergeet de pijn in mijn scheenbeen totdat ik verderop een bruine forel weet te landen. De euforie van mijn vangst vergeet dat ik niet moet knielen, de steen onder het zand herinnert mij weer aan de pijn.

 

 

 

 

 

 

 

Na het terug zetten van de vis zet de regen flink door. We besluiten terug te lopen, de wandeling langs de 3 richting Trondheim is nat en verre van idyllisch. Als we de auto bereiken zijn we meer dan opgetogen. De risotto die avond smaakt dan ook buitenaards.

De volgende ochtend zet de regen door en laten we de hengels aan de muur hangen en bezoeken we Røros, een mijnstadje welke op de erfgoedlijst van Unesco staat. Ondanks het regenachtige weer is het hier zeer mooi.

 

 

Die dag laat ik het vissen voor wat het is en pak in mijn koffer in voor de volgende dag om naar huis te gaan. Ik neem mijn moment om terug te kijken op deze week en wat was die geweldig. Wat heb ik genoten van het land, van de sfeer, van de ruimte, van de natuur, van de mede vliegvissers en van mijn reisgenoot Hein waarmee ik al heel wat vliegvismomenten op mijn netvlies heb staan.

Het buitenleven in 200%

Ik hoop dat jullie ook genoten hebben!

Een Noorse maar vriendelijke buitengroet……………..van de buitenman

 

 

 

 

1 gedachte over “30-06-2017 Noorse muggen

  1. Wat heb je dit heerlijk weggeschreven. Ik heb van elke letter en foto genoten.
    Het was dan ook een geweldige vistrip. Bedankt dat ik het met je heb mogen beleven.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.