Puck is ruim twee jaar bevriend met Daniel, ze kennen elkaar van het online gamen. Vandaag worden wij door zijn ouders (Mario en Christina) mee genomen op een road trip. We hebben ze deze vakantie al eerder ontmoet wat een ongelooflijk lief en warm gezin. Later deze dag zullen  dochter Andreia en vriend Francisco en Luna de hond ook aansluiten.

Vanuit V. R. S. ANTÓNIO rijden we langs de rivier omhoog het binnenland in. Het vlakke land wordt verruild voor een bergachtige omgeving. De ruimte om ons heen wordt steeds groter. Prachtige vergezichten door het glooiende landschap doen me denken aan schilderijen van Vincent van Gogh.

Ook het eerste dorpje Alcoutim is een schilderachtig dorpje. We stoppen langs de rivier Guadiana welke gelijk de grens is tussen Portugal en Spanje.

Een blik op Spanje vanaf Alcoutim

Vroeger schoten ze hier op elkaar met kanonnen. Dat is gelukkig voorbij. Een keer per jaar is er een feestdag en dan worden de twee dorpen verbonden door een drijvende brug. De beide dorpen zorgen deze dag voor  lekkernijen en die worden samen genoten. Lijkt me geweldig om eens mee te maken.

Alcoutim heeft trouwen een schattig strandje aan de rivier. Het ziet er aantrekkelijk uit maar op het programma staan andere zaken.

Strand Alcoutim

We verlaten Alcoutim en rijden verder en stoppen bij een van de oudste Romeinse bruggen.

Eind jaren 90 steeg de rivier na hevige regenval 18 meter. Er kon nog maar een hand breedte tussen het water en de boog van de brug. Op de bouw is niets aan te merken want de brug heeft het overleefd.

Aan de overkant van de brug heb je een mooi uitzicht op Mertola. Een prachtige stad welke omlegen is door een vestiging muur.

Mertola

We vervolgen onze weg en komen aan bij Tapada Grande. Een groot meer waar Andreia en Francisco aansluiten. De verkoeling is zalig want het kwik is inmiddels opgelopen tot vijfendertig graden. Een ijswater en een verse perzik smaken zalig.

Puck maakte deze foto toen we er in de avond langs reden op de terugweg. Want na een paar uurtjes verkoeling brachten we een bezoek aan de mijn

Eerst kijken we bij een afgraving waarbij je niet in het water moet vallen vanwege het zuur gehalte. Mocht je van iemand af willen dan is dit de plek.

Het achterland is alleen met 4X4 toegankelijk. Mario rijdt voor me en ik baan me een weg door de stofwolken die hij achterlaat. Het is hier enorm droog en ik krijg het gevoel dat ik over de een mars landschap rij.

Vroeger moesten de werknemers 80 kilometer lopen voor een brood en wat olijven waar ze de hele week van moesten eten. Je kunt het je niet meer voorstellen.

Na een stoffig bezoek is het tijd voor een hapje eten. Man man wat heb ik hier zitten smullen van allerlij lokale lekkernijen. Van wild zwijn stoofpotjes, hertenbiefstuk, schelpen en zalige wijn. Ik ben niet zo een toetjes mens maar Portugal heeft de zoete kant in me los gemaakt. Niet van die grote borden of schalen vol, maar gerechtjes die klein en smaakvol zijn en soms zo luchtig. Gewoon zes desserts op tafel om met negen personen te delen. Met de hoofdgerechten hebben we dat ook gedaan.

Wat een heerlijke dag en wat heerlijke familie om deze dag mee te mogen delen.

Een buitengroet van de buitenman

2 gedachten over “29-07-20 Road trip with the Mario Family

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.