Zwemles.

Al een aantal weken lang houden wij ons bezig om onze hond Chilin te laten zwemmen. Ik heb het hier dan over een humane pogingen, nee niet met kop en kont in het water donderen.

In de eerste poging heb ik de pijpen opgerold en de schoenen uitgetrapt. Bij een aflopend strandje van een plas hier in de buurt loop ik voorzichtig het water in. Maar al snel kom ik niet verder aangezien de riem op spanning raakt. Op de oever staat Chilin met alle vier zijn hakken in het zand. De blik in zijn ogen geeft aan dat hij geen zin heeft om te zwemmen. Hier heb ik dan maar even bij gelaten.

Poging twee gaat samen met lok voer. Na een nauwkeurige selectie komen we uit bij de lieveling snack van Chilin. Wederom op een ondiep stuk werpen we de snacks in het water. Ze zijn nog zichtbaar op de bodem. Maar alles laat Chilin liggen en maakt zich geen poot nat.

Poging drie, spelen met een kameraad die wel het water in springt. Onder het rennen kiest zijn kameraad voor een sierlijk duik in het water. Chilin trek aan de handrem en binnen enkele meters staat hij stil op de rand aan de kant. De remsporen in het gras zijn een centimeter of vier diep. Nee geen duik met zijn kameraad.

Maar vandaag ging alles anders!

Poging 4 de Zee. Vandaag stond een strandwandeling op het programma bij Parnassia aan zee. Met hopelijk een duik in het water maar daar gaan we niet meer vanuit. Op het strand is het een drukte van alle gasten met hun viervoeters. Chilin speelt zich een versuffing met iedere hond die daar zin in heeft.

Puck loopt de zee in en gewapend met een koekje, haar vrolijke geluiden in combinatie met overtuigende bewegingen moeten Chilin het water in krijgen. En wat er dan gebeurd is het ongelooflijke. Wel wat onderzoekend met voorzichtige pas loopt hij de zee in. Dan maakt hij met vrolijke sprongen zijn weg naar Puck. Het water staat al onder aan zijn buik als hij Puck bereikt. En op het moment dat hij bij Puck staat wordt hij aangevallen door een golf met witte schuimkop. Met de zelfde sprongen staat hij weer aan de vloedlijn.

En dan valt het muntje. Al die keren heb ik in het zoete water staan oefenen maar deze hond zwemt alleen in het zoute water.

Wij hebben een zeehond!

Chilin aan zee 088

Na de eerste waterdoop is het ijs gebroken. Zelf in een diepere poel verliest hij contact met de bodem en zet hij zijn zwem beweging in. En ook dat gaat super goed. Een beetje een bange blik maar het is de eerste keer. Even later wordt ons vermoeden van een zeehond bevestigd als hij met een krab in zijn bek trots onze kant op komt rennen. Even daarna loopt hij met een bek vol scheermesjes en ook van zeewier is hij niet vies. Ook nog even rollen door een krab van twee weken oud en ook zijn lijfgeur is aangepast aan de zee. Ook schelpen worden uitgegraven en aangeboden. Na een aantal uur ravotten nog even een ijsje pakken en voor Chil een bak zoet water want je krijgt best dorst van zo’n zoute bek.

 

Het buitenleven was weer een geschenk vandaag.

Groet Steven

 

3 gedachten over “28-09-2014 Wij hebben een ZEEHOND!

  1. Geweldig. Dat wordt dus vaak een wandeling naar het strand. Of een ritje in de cabrio en dan naar Wijk aan Zee. Maar dan wel met een vette zonnebril op zijn snuit 😉

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.