Met een euforisch gevoel zetten we de jacht op de zalm verder. Nee ik ben tevreden met mijn vangst het is nu Mees die hopelijk een zalm mag haken. Ik gooi de werphengen uit en Mees vist hem steeds binnen. De zalmen liggen in een diep gedeelte waarbij er eerst 30 meter moet worden overbrugd. We maken aardig wat worpen en dan is het bij het binnen vissen raak. De hengel buigt weer diep door en ik ga achter Mees staan om hem wat te ondersteunen. Ik wil niet dat hij met hengel en al in het water wordt getrokken door dit monster.

Mees doet het prima en ik kan de camera pakken voor een plaatje.

IMG_3890

Het is een waar gevecht waarbij de zalm tot twee maal toe geheel uit het water springt. Ik hoor Mees juichen van vreugde maar zie ook de spanning op zijn toet. De zalm komt in zicht en onze monden vallen weer open van verbazing als we de afmeting zien. De vis ziet ons ook en neemt nog tot twee keer een spurt de diepte in. Dan geeft hij zich over en landen we de vis. En dan op de foto, twee handen stevig om de zalm want ondanks dat de vis op het droge is heeft hij nog genoeg kracht.

IMG_3893

We laten de vijfenzeventig centimeter zalm weer op adem komen en dan zwemt hij weer het weids op. Daar staan we dan samen op de kant met een glimlach, zal het virus zijn aderen zijn binnen gedrongen? Wil hij nog wel op voorn vissen als hij dit op zijn 11e heeft gevangen?

Een ding is zeker en dat is dat we dit nooit mee gaan vergeten.

 

Detrotseviskaleman.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.