Wildkamperen

——————————–

 

Het staat alweer een tijdje op mijn planning om te gaan wildkamperen. Met het komen van het betere weer begint het steeds meer te kriebelen ondanks de nachten die nog onder nul kunnen liggen. Dan maar een extra lange onderbroek aan, ik zeg doen. Zo gezegd zo gedaan, gisteren ochtend gooide ik mijn rugzak om en haakte ik Chilin aan. Ja mijn trouwe vriend gaat ook mee overnachten, nu is dit de eerste keer voor hem dus het is even afwachten hoe het zal gaan. Ik heb wat nieuwe outdoor spullen aangeschaft die ik graag wil testen. Natuurlijk gaan er genoeg lekkernijen mee voor de innerlijke ziel van de mens en de hond.

De rugzak is goed beladen en door het draagcomfort valt het allemaal best mee om te sjouwen. Samen verdwijnen we snel de polder in. Er staat een stevige wind die nog wat koel aanvoelt. Ik heb al een plek in mijn hoofd waar ik eerder met mijn zoon heb overnacht. Hier aangekomen blijkt de wind recht op de kampeerplek te staan wat het er niet prettiger op maakt. Ik hoef niet lang na te denken om verder te wandelen naar een geschikte locatie. In mijn gedachte scan ik vislocaties af waar ik al eerder ben geweest. En in mijn geheugen komt een plek omhoog die nog een half uur wandelen is. Als ik de plek bereik kom ik erachter dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Het is hier vrijwel windstil en de aanwezige vuurplaats van opgestapelde bakstenen maakt het geheel wel heel aantrekkelijk. Daarbij komt nog eens het overvloed aan droog hout, ik zeg kamp opslaan.

 

 

Binnen enige tijd is mijn slaapkamer ingericht, één van de nieuwe aankopen is een lichtgewicht tarp (zijl boven de hangmat). Deze weegt nog maar de helft van mijn oude (450 gr) maar heeft de zelfde afmeting (6 m2). Nu is het tijd om het brandhout te gaan verzamelen. Er ligt genoeg klein hout op de grond om het vuur te starten, voor het dikkere hout ga ik op pad.

Nee natuurliefhebbers, deze jongen zaagt geen gezonde bomen om maar gebruikt reeds omgevallen bomen of dode bomen die op het punt staan om om te vallen. De voorraad is aangelegd en het vuur brand al snel waardoor de dikke rook wegtrekt en plaats maakt voor mooie vlammen. De rook kan mijn plaats alleen maar verraden. Dan is het tijd voor een kop koffie want van al dat hakken en zagen krijg je het warm. Dat is trouwens een mooie bijkomstigheid van vuur maken. Bij de voorbereiding en het vuur zelf krijg je het warm.

 

Ik geniet van mijn kop koffie en hoor jullie denken, “Wildkamperen, dat mag toch niet?”. Dat klopt maar dat maakt het juist leuker. Ik heb wel eens eerder in een rijtje op een camping gestaan en iedere morgen vriendelijk naar de buurvrouw gezwaaid, maar dit is tocht een hele andere beleving. Geen hulp posten en buren die je een schijnveiligheid bieden, nee helemaal alleen in de natuur en ik vind het heerlijk. Nu ben ik vandaag niet geheel alleen want mijn viervoeter is erbij en hij is waaks. Mocht je ooit worden aangehouden zeg dan dat je overnacht i.p.v. kampeert, dat scheelt aanzienlijk in de boete van meneer de agent.

De wind komt toch iets over land en ik besluit een windscherm te bouwen waarachter ik in de avond heerlijk mijn kippen-dijen kan grillen. Het is zalig om hier in het buitenleven aan het knutselen te zijn om met de aanwezige materialen iets te maken.

Een oude regenton die ik in de bosjes vind dient als zitje en twee pallets die ik vind maken het windscherm breder. Ondertussen ruim ik ook nog wat materiaal op die mijn voorgangers hebben achtergelaten. Ik begrijp dat echt niet dat je je zooi niet mee neemt. Ik plaats de vuurplaats wat dichter achter het windscherm en even later zijn er hete kolen genoeg om de kippetjes te garen. De aardappel met knoflook en courget sudderen zachtjes op het vuur. Chil zit keurig achter me en we delen ons maal eerlijk.

 

Dan stook ik het vuur nog eens flink op om nog even wat te lezen met Chil tegen met aan. Zachtjes zak de zon achter de horizon en in het open veld aanschouw ik dit met genoegen.

 

Dan wordt het tijd om de hangmat op te zoeken, als ik me in mijn slaapzak heb genesteld roep ik Chilin om bij me te komen liggen. Met gemak springt hij in de hangmat en neemt plaats op de slaapzak. Om één uur in de nacht word ik even wakker en voel dat Chil iets aan het rillen is, ik moet zeggen dat het ook best fris is. Ik open mijn slaapzak en Chil verdwijnt al snel naar onder. Met mijn warme kruik slaap ik heerlijk de nacht door. In de ochtend maakt moeder natuur mij wakker met de zonsopkomst en een Boeing 747 die net over mijn hangmat vliegt. Ik denk dat ze de polderbaan hebben open gedaan.

Als ik uit mijn hangmat kijk zie ik de oranje gloed in de lucht en even later voel ik naast de warmte van de zon ook een lik van Chil in mijn gezicht. Die is inmiddels omhoog gekropen uit de slaapzak. Als ik het muggennet open, springt Chil al de wijde wereld in en ik volg langzaam.

Ook nu is het weer genieten van de zon die opkomt en de wereld onder een laag damp tovert. Het ochtendlicht is super zacht en kleurt de omgeving mysterieus. Een rietkraag wordt alleen maar mooier.

 

Het zijn van die momenten waarop je voor je uit staat te staren en weg mijmert in de schoonheid om je heen. En je voelt je mondhoeken omhoog komen en dat gaat vanzelf.

Ik maak het vuur nogmaals aan voor koffie en ontbijt. Voor Chil heb ik brokken mee genomen waarvan hij heerlijk smult. Ik smul van mijn gebakken ei me ham en oude kaas, en Chil natuurlijk ook wat. Wat is het toch lekker om in het buitenleven te eten.

 

Ik ruim mijn kamp op en zorg dat ik al het vuil mee neem, doof het vuur en laat het achter me. Ik kom hier zeker nog eens terug. Als ik naar huis wandel kom ik de eerste groep mensen tegen die een uitje maken. Het is of ik even terug ben in de tijd.

Niet veel later sta ik onder een warme douche en was de rooklucht van mijn lijf, ruim mijn spullen op en besluit nog even met mijn vrouw naar het strand te gaan om te lunchen. Daar zeg je geen nee tegen als “buitenman”.

Ik heb ervan genoten ik hoop jij ook.

Tot het volgende buitenlevenmetsteven.

2 gedachten over “26-03-2017 Wildkamperen…….

  1. fijn om te lezen dat ik met een ervaren en getrainde outdoorman in de bush van Noorwegen ga wildkamperen. als ik dit lees kan ik niet wachten. TOP.

    1. Hoi Hein, ook ik kan niet wachten en ben er daarom maar op uit getrokken. We blijven leren!
      Gr steven

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.