Gluren bij de buren de 2e editie…………


Het is zondag 20 maart als ik om 12.20 in de miezer regen op mijn fiets stap. De camera tas op de rug en op weg naar het eerste optreden van Gluren bij de buren. Het is alweer een jaar geleden dat ik dit evenement in Haarlem voor het eerst bezocht. De regen kan mijn vrolijke stemming niet veranderen. Mijn jas blijft lekker droog, de geur van de waterdichte spray vult mijn neus en ook de gang van het huis. Dit laatste werd thuis niet echt in dank afgenomen.

Ik fiets langs de Adriaan een prachtige molen niet ver daarachter is het eerste optreden van:

Livejukebox@home

In een klein kamertje hangt een wit a4tje met daarop een stuk of 15 nummers. En het publiek mag bepalen wat zij willen horen. Ga er maar aan staan! Zangeres Monique Schadé wordt op gitaar begeleid. Al snel is de gezellige goed gevulde huiskamer vol met muzikale klanken. Van ik voel me sexy als ik dans tot U2, het wordt met gemak weg gezongen. Het heerlijk rauwe randje op de stembanden klinkt lekker.

Voor meer info

 

De jonge luisteraars zitten aandachtig te luisteren naar de bekende en voor hun minder bekende nummers. Een lekkere melange aan muziek om mijn gluren trip mee op te starten.

20160320-IMG_2214
Luiteren naar muzikale klanken

 

Als het half uur voorbij is zijn de muntjes van de jukebox op. Dan stap ik weer op mijn fiets en fluit een liedje uit de jukebox. Het is inmiddels droog geworden. Enkele minuten later arriveer ik op de Kelderwindkade. Prachtige nieuwbouw huizen in oude stijl staan hier aan het Spaarne.  Ik wordt ontvangen met koffie maar eerst even de schoenen uit want de vers getegelde vloer verdient warme sokken. Het voelt ook gelijk huiselijk als ik op mijn sokken door de trap op loop. Ik bemerk dat ik één sok binnenste buiten draag, maar dat boeit niet. Na de eerste trap nog een trap en nog één er komt geen eind aan. Maar dan ben ik op zolder aan gekomen bij:

Tartrek (theatersport improvisatie)

In de introductie wordt de vergelijking gemaakt met de Lama’s. We krijgen rozen overhandigd die we naar de acteurs mogen gooien als we dit een moment vinden welke we waarderen. Niets is voorbereid alles wordt ter plekke bedacht met behulp van het publiek. Ik wilde mijn eerste roos al gooien toen er iemand in het publiek spontaan door haar klapstoel zakte. Niet voorbereid allemaal improvisatie.

20160320-20160320-IMG_2245
Improvisatie theatersport op zolder

En dan mogen we roepen, locaties, personen, gebeurtenissen. Twee dames en twee heren onder begeleiding van een pianiste weten snel en creatief de meest bizarre momenten neer te zetten. Neem de wereldkampioenschappen stofzuigen als voorbeeld, in een vertraging spelen de acteurs dit prachtig. In de zaal worden de voorzichtige lachjes verruild voor harder gelach. Rozen vliegen her en der naar de acteurs als blijk van waardering.

Het is een genot om naar te kijken en te luisteren. Ik vind dat improviseren altijd weer verbazend knap. Wil je zelf ook eens mee doen dan kan dat in een proefles. Of lijkt het je geweldig dan kun je voor meer informatie naar hun website. Ik heb genoten.

http://www.tartrek.nl

 

Dan stap ik weer op mijn fiets richting de Witte Herenstraat. De deur opent zich automatisch en na een stap of drie sta ik in het hofje. Een prachtig hofje met pittoreske huisjes. Na een korte zoektocht blijkt het optreden niet in één van de huisjes plaats te vinden maar in het paviljoen van het hofje. Een ruimte waar je samen kan komen. Als ik binnen kom overvalt me de kille omgeving, het licht is vel en het interieur van beuken. In de hoek staat een bruine piano. Als mij koffie wordt aangeboden mis ik het plakje cake. Ik heb het gevoel dat ze me hier iets gaan afnemen in plaats van brengen.

Ik neem plaats tussen het toch wel wat oudere publiek. Ik ben aangekomen bij;

Ensemble Postiljon

Op mijn stoel ligt een foldertje welke ik in mijn tas stop omdat ik geen tijd meer heb om deze te lezen. Dan vult de ruimte zich plots met een Italiaanse stem. Dat moet een bariton zijn.

20160320-20160320-IMG_2277
Jaap de Jonge

Ik ben beland in een opera. Nu moet ik bekennen dat mijn Italiaans beperkt is tot een paar scheld woorden. Maar al snel merk ik dat het niet belangrijk is dat ik het kan verstaan. De expressie en toon vertelt mij genoeg. Ook het doek aan de wand.

20160320-20160320-IMG_2276

 

Ik heb het idee dat er in het huwelijk wat perikelen afspelen waaronder het roken van de echtgenote. Als ik thuis de folder lees komt mijn idee aardig in de juist richting. De echtgenote heeft een prachtige sopraan stem die meerde keren de haren op mijn armen omhoog laat komen. Ondanks de inspiratie loze omgeving word ik gegrepen door het spel en de zang.

Ook zeer jeugdige waren met ouders samen afgekomen op dit optreden. Het is prachtig dat dit evenement de mogelijkheid biedt om kennis te maken met deze muziek kunst. Het is dan ook niet erg dat er soms door heen gesproken wordt. Het was dan ook meer storend dat de dame voor mij wel vijf keer omkeek met een zeer sprekende blik of het stiller mocht zijn. Gelukkig keek ze het grootste deel naar de opera.

20160320-20160320-IMG_2283

Il Segreto di Susanna van Ermanno Wolf-Ferrari door Ensemble Postiljon

http://ensemblepostiljon.blogspot.nl/about-company.html

Want deze was boeiend te noemen met prachtige zang en zeer knap acteerwerk van Trudy klein (niet op de foto). Niet te vergeten uitmuntende piano begeleiding van Petr Karlicek. Ik verlaat de aula, sorry het paviljoen om weer op mijn fiets te klimmen.

Ik fiets richting de rode buurt van Haarlem waar het publiek opzoek is naar een ander soort vrolijkheden. Ik kom aan in de korte Begijnestraat waar ik via de garage beland in een woonkamer met veel glaspartijen. Dit maakt het een heerlijke lichte ruimte. Met het licht in de rug staan daar:

John en Elsa

John mag tijdens het eerste nummer in het publiek plaats nemen want Elsa start alleen. Zonder enige begeleiding dansen haar klanken door de ruimte. Het lied heeft Ierse invloeden en haar stem past hier prachtig bij. Een ieder luistert aandachtig.

20160320-20160320-IMG_2301

Daarna neemt John plaats samen met zijn gitaar. Ze spelen melodramatische nummers. In de samenzang lijken beide stemmen zich in de lucht te omarmen waardoor ze elkaar nog meer versterken. Ik merk dat ik met mijn ogen dicht nog meer kan luisteren naar de muziek. Niet te lang want er moeten ook beelden worden gemaakt.

Je wordt als het ware opgetild door hun muziek en zachtjes weer neer gezet. Ook de dames van de catering genieten.

20160320-20160320-IMG_2312

Nog een beetje zweverig loop ik terug naar mijn fiets, kan hem ook niet gelijk vinden. Dan maakt de koele wind me weer wakker voor de volgende bestemming. En ondanks dat ik een echte Haarlemmer ben heb ik moeite om deze straat te vinden. Ik sta op het punt om het optreden te laten schieten maar samen met google maps kom ik alsnog aan in de Teylershofjestraat.

Hier speelt “Chris verlaan”

Dit was een optreden welke ik niet wilde missen. Gelukkig wist ik de straat te vinden, ik mocht door mijn latere aankomst achter in de kamer plaats nemen want de rest was al gevuld. Allemaal om een stuk van zijn muzikale kleinkunstvoorstelling ´Man in de Maak´. bij te wonen. In 2015 won hij op het Schager Cabaret Festival de jury- en publieksprijs.

Chris weet goed gebruik te maken van zijn zelfspot. Dat hij niet het uiterlijk van een echte stoere kerel heeft stopt hij niet onder stoelen of banken. Sterker nog, hij vergroot het door gekleed te gaan in een bruine ribbroek met geruite blouse met spencer en bretellen.

20160320-20160320-IMG_2325
Nerd?

Zijn grappen zijn scherp en raken de hedendaagse thema’s in het nieuws. Hij tovert hiermee menig glimlach in het gezicht van de bezoeker. En het blijft niet alleen bij een glimlach.

20160320-20160320-IMG_2324                                                      Sommige bezoekers blijven er zelfs in hangen.

Zijn liedjes zijn pakkend en bezingen zijn zoektocht naar de “Man in de maak”. De man waarna hij opzoek is. Het krakend geluid in zijn  zangstem schets zijn onzekerheid. Ook de vrouw komt flink aan bod, van de Libelle zomerweek tot borstvoeding op het terras. Alles zo beeldend gebracht. Het is voor mij echt genieten aangezien ik zelf vrij beeldend ben ingesteld. Maar niet alleen ik geniet.

20160320-20160320-IMG_2319

Chris Verlaan is een kleinkunstenaar waar we nog wel meer van gaan horen. En ik zal er zeker zijn als hij zijn show uitbouwt naar een voorstelling.

Volg hem op: http://www.chrisverlaan.nl

 

Met opgekrulde mondhoeken stap ik op mijn fiets en kan ik even rustig na genieten van dit optreden. Want een half uur later is mijn laatste optreden van vandaag. Op de Bakenessergracht bezoek ik:

Madelief en de Brandnetels

Bij binnenkomst wordt mijn blik gevangen door een prachtig gekrulde dame van 19 lentes jong. Het toneel is een sfeervolle bovenwoning in een grachtenpand welke het gevoel van een jazzy nachtclub uitstraalt.

20160320-20160320-IMG_2337

De geur van sigaretten is aanwezig naast het bier en andere versnaperingen.

Brooke Fraser – Something in the water is het eerste nummer wat op eigen wijze ten gehore wordt gebracht. En als Madelief begint met zingen word ik door haar ogen met naar binnen gezogen en verdrink ik bijna in de schoonheid van haar stem. Wat een prachtig en uniek geluid. En wat een heerlijke muzikale ondersteuning aan haar beide zijden.

20160320-20160320-IMG_2343
Ik zeg grolsch!

Haar Jazzy klanken zijn bijna betoverend en helemaal in zo’n intieme setting waar je de muziek nog meer kan voelen. Met alleen jazzy ben ik waarschijnlijk te kort door de bocht. Maar het mooie is dat je deze stem niet kan weg zetten in een hokje. Je moet het echt zelf maar eens gaan horen.

Dan mogen we mee zingen op otis redding “Sitting on the dock of the bay”. Ik kan prima luisteren naar muziek maar mee zingen mag ik ook graag doen. Samen met de vader van Madelief doen wij ons best. Hierna mogen we luisteren naar eigen geschreven werk.

20160320-20160320-IMG_2353

   

Het was een traktatie om hierbij aanwezig te mogen zijn. Wil jij “Madelief en de Brandnetels ook zien en horen optreden. klik dan op onderstaande link.

http://en de Brandnetels

 

Met een prikkelend gevoel in mijn hoofd verlaat ik de Bakenessergracht. Mijn fiets brengt me even later weer bij de Jopenkerk om de dag af te sluiten.

Het was heerlijk om weer te mogen gluren bij de buren. Een geweldig evenement om een podium te bieden aan kunst in de breedste zin van het woord. En waarvoor 92 mensen hun voordeur hebben opengezet.

Met vriendelijk gegluur van de buitenman die voor vandaag toch weer even naar binnen moest.

Ik zie jullie snel weer buiten…………in hetbuitenlevenmetsteven.

www.hetbuitenlevenmetsteven.nl

 

2 gedachten over “21-03-2016 Gluren bij de buren de 2e editie

  1. Beste Steven,
    vond je kaartje en lees tot mijn spijt nu pas je Gluren bij de Buren-post. Dank je voor je lovende woorden.
    Elsa

    1. Hallo Elsa,

      Lovende woorden zijn altijd fijn, vers of later dat maakt niet uit.
      Bedankt voor je reactie!

      groet Steven

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.