Mijn hondenleven is nog niet zo slecht.

Wakker worden een hapje eten een plasje een poepje een knuffel en nog meer knuffels. Nee mijn leven bij de familie kroon is zo slecht nog niet.  Vanmorgen mocht ik weer mee om mees naar school te brengen. Ik breng Mees graag naar school. Bij de school staan groepjes kinderen die mij aan alle kanten kriebelen waar ik nu net jeuk heb.

Na al die aandacht mag ik even in mij mandje rusten terwijl mijn baasjes koffie drinken. Dan word ik geroepen en snap ik dat ik een rondje om mag. Nee niet naar de hoek van de straat, nee mijn baasjes gaan echt op stap met mij.

Zo ook deze wandeling gaat voor mij door een groene omgeving. Mijn riem wordt los geklikt en ik mag vrij lopen. Ik houd mijn baasjes in de gaten als ik heen en weer ren. In de verte zie ik een ander soort op mij af komen. Hij ziet er wat dikker en minder sportief uit dan ik. Als ik dichterbij kom voel ik geen goede energie. Mijne bruine soortgenoot maakt een bijtende beweging naar mij welke ik negeer en door loop.

Ik kom wel meer van die viervoeters tegen die wat arrogant rond lopen en denken dat ze een super ras zijn. Ik met mijn Spaanse bloed sta daar boven. Maar enige kilometers verder gaat mijn Spaanse hartje harder kloppen. Een schone witte vacht danst in het zonlicht en kristal heldere ogen kijken me aan. Van al die gevoelens ga ik op de grond liggen en laat haar mij onderzoeken.

Hoi ik ben pip zegt ze, ik stel me voor als Chilin. Ik voel dat het klikt. Ik nodig haar uit voor een stoeipartij. Voor dat ik mijn zin kan afmaken tikt ze met haar poot op mijn gezicht en roept, “kom dan”!

Vanaf dat moment vliegen we in het rond en duiken over elkaar door het zand. Ik bijt haar plagend in haar oor en in haar wang en dat vindt ze allemaal goed. Ze is echt lief. Ze springt in het water voor me en schut vol gratie haar vacht voor me uit. Ik duw haar nog eens terug in het zand.

We rusten samen wat uit in het gras voordat onze baasjes weer ieder hun kant op gaan. Dag Pip, dag Chilin tot de volgende keer. Thuis in mijn mand leg ik mijn lijfje te rusten en sluit ik mijn ogen. Ik neem me voor om te dromen, te dromen van Pip.

Wat een heerlijk buitenleven!

 

 

 

Deze diashow vereist JavaScript.

 

2 gedachten over “19-09-2014 Pip en ik.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.