Het is alweer een week geleden dat ik in de duinen was. Vandaag bezoek ik het gebied in Vogelenzang ingang Panneland. De bus brengt mij aardig in de buurt en na een korte wandeling loop ik het duingebied binnen.

De herten in de Amsterdamse waterleidingduinen zijn de laatste tijd veel in het nieuws. Er is nu een definitief besluit genomen om de populatie van de herten te gaan beheren. Dat wil zeggen terug te brengen naar ongeveer 800 herten binnen 5 jaar. Op dit moment zijn er al 75 herten weg geschoten. Totaal zijn er nu 3000 herten waarvan er dus 2200 worden afgeschoten.

Het natuurgebied is momenteel uit balans. De hand van de mens heeft dit natuurgebied gevormd en nu moet de mens weer ingrijpen omdat de herten het gebied kaal vreten, voor verkeersongelukken en overlast zorgen in de omliggende woonwijken maar zelf ook te kort aan eten hebben waardoor sommige ondervoed rond lopen. Er zullen vast nog meer redenen zijn zoals de vlinder populatie die afneemt door een te kort aan bosjes die worden op gegeten en ga zo maar door.

Vandaag wandel ik door dit gebied waar je nu nog kan struikelen over een hert. En dat deed ik ook, het was dan ook niet te merken dat er 75 herten minder waren. Zolang je door wandelt kijken ze niet op of om, ga je stil staan dan worden ze wat wantrouwig. Soms loop ik er voorbij en ga dan in de tijgerhouding om zo weer dichtbij te komen. Natuurlijk met tegenwind. Het blijft heerlijk om zo door het mos en de hertenkeutels te tijgeren.

 

20160409-20160409-IMG_2463

Als ik dichterbij kom kijkt hij steeds even op met een blik van “wat moet je dan”! Dan maak ik mijn plaatje. Dat blijven mooie momenten om zo oog in oog te liggen met elkaar. Kom je te dichtbij dan staat hij op en laat dan even zien wat hij in huis heeft.

20160409-20160409-IMG_2472En ondertussen alles in de gaten houden.

En verderop staan er weer hertjes en nog meer hertjes! Heel soms heb je er echt model hertjes bij. Die laten zich dan van al hun goed kanten zien.

En ja het zijn echt dezelfde hertjes op de foto.

Vandaag kwam ik zelfs een Duits hert tegen.

20160409-20160409-IMG_2480

Vanuit zijn eigen gegraven kuil houd hij de omgeving goed in de gaten. Als ik voorzichtig dichterbij kom verlaat hij de kuil om deze te verdedigen. Nee ik mag echt niet in zijn kuil overnemen.

20160409-20160409-IMG_2481

 

Op sommige plekken scholen de herten samen, een jongentje die mij tegemoet komt lopen vertelt opgewonden dat er achter deze berg wel 90 herten zijn. Ik dacht nog dat hij wat aan het overdrijven was maar nee hij had gelijk. Grote groepen verspreid of meerdere losse groepen bezetten de heuvels.

20160409-20160409-IMG_2498

Het is dan ook tijd om even te pauzeren en de hangmat op te knopen tussen de bomen. Dit vinden ze toch wel wat vreemd, wanneer mijn hangmat hangt is de vlakte leeg. Maar als ik rustig lig komen ze toch weer voorzichtig kijken. Hun nieuwsgierigheid is groot. Het is prachtig om vanuit de hangmat de de omgeving in me op te nemen. Het gefluit van de vogeltjes en de wind door de takken en het lauwe zonnetje op mijn huid.

20160409-20160409-IMG_2493

Steeds een klein beetje dichterbij om te zien wat voor groene banaan daar hangt. Ik wandel verder en sluip op mijn buik naar een hertje wat heerlijk ligt te rusten. Steeds weer een klein beetje dichterbij.

20160409-20160409-IMG_2510

Het hertje ziet me wel maar eet rustig verder. Als ik naar links kijk zie ik dat ik door de dennen takken bespioneerd wordt. Door een kleine opening weet ik de spion vast te leggen.

20160409-20160409-IMG_2517

 

Dan wandel ik weer verder en van al dat wandelen word je moe, en ook hertjes hebben daar last van. Een staande power nap kan wonderen doen.

20160409-20160409-IMG_2518

Dan ben ik op het laatste stuk om de duinen bij de uitgang van de Oase te verlaten. Maar eerst valt mijn oog op een hertje die het water trotseert om een lekker mals hapje te vinden, ja op de vlaktes is niet veel meer te vinden.

20160409-20160409-IMG_2520

Dan wandel ik naar het station Heemstede/Aardenhout en neem de bus naar het centrum van Haarlem waar ik me mezelf op een vers frietje trakteer. Thuis een warme douche en achter de computer om weer een verlag van het buitenleven te schrijven.

En het was er weer heerlijk daar buiten.

Tot het volgende buitenleven met,

Steven.

 

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.