Op donderdag avond rijden wij Kristiansand binnen. De plek waar we drie weken geleden van de boot af reden om Noorwegen te ontdekken. En wat een ontdekkingstocht was het door een wonderschone natuur. 

We staan aan de haven om morgen onze boot te halen. Vanavond verruilen we het campervoedsel voor een etentje buiten de deur. En wat smaakte dat heerlijk. Eindelijk een maaltijd zonder smak (blikvlees). 

Als we terug komen van de maaltijd zien we de auto’s in de rij staan voor de avond overtocht. Ik loop naar het loket en vraag of er vanavond nog plek is op de boot. Ik mag in de reserve rij met nog 4 andere voertuigen. Als alles bijna is ingeladen worden we gewenkt om de boot in te rijden. Nee natuurlijk niet vooruit maar in zijn achteruit. Ik ontvang de complimenten van de bootsman over mijn parkeer talenten. 

Ik vergeet bijna te zeggen dat we ook nog 4 reispillen kregen, de zee was nogal wat ruig. We varen de haven nog niet uit of de boot wordt van rechts naar links geworpen. Kort daarop slaan de golven tegen de zijruiten en horen we het geluid van mensen die kotszakken vullen. Gevolgt met kinder gehuil. Het buffet wordt tijdelijk gesloten en het servies wordt vast gezet. Ik vraag me af of de camper straks nog op de zelfde plek staat of dat alles is gehusseld.

Even later wordt het rustiger en om 23.30 staan we in Hirtshals op het strand om te overnachten. De volgende ochtend rijden we om 11.00 uur weg en doorkruizen we Denemarken. Net als op de heenweg staat hier een enorme puist wind en wordt nu de camper zo nu en dan heen en weer gewiegd.

We rijden Duitsland in vlak voor Kiel  begint de motor een fluitend geluid te produceren. Bij het omhoog rijden verliest de motor vermogen. In zijn derde versnelling klim ik zachtjes omhoog en word ik ingehaald door vrachtwagens. Bij de eerste de beste rastplats zet ik de Camper aan de kant. Dit voelt niet goed.

Ik bel de ANWB en even later staat de Duitse wegenwacht naast ons. Waarschijnlijk is de lager van de turbo defect is de eerste indicatie. Door rijden kan allen maar meer schade geven dus de takelwagen wordt gebeld. 
Deze brengt ons bij de dichtstbijzijnde Fiat dealer in een industriële gebied. Wij mogen mee in de cabine en Chil blijft in de camper.


Hij neemt op de voorstoel plaats om alles goed te kunnen zien.

Het is 19.00 als we daar aankomen, een uur na sluitingstijd en alles is natuurlijk gesloten maar de volgende ochtend om 9.00 is hij weer open.  We besluiten in de camper voor de deur te slapen. Een heerlijk pittoresk plekje. Ik stel voor de luifel uit te draaien en de stoelen en tafel neer te zetten. Ik krijg een vreemde blik toe geworpen van de andere gezinsleden. 

De volgende ochtend word ik vriendelijk te woord gestaan door Peer de garage baas. Ook hij stelt het zelfde vast een kapotte turbo lager. Het is nu zaterdag en de lager kan er hopelijk donderdag zijn. Oeps dat duurt erg lang. Ik overleg met de verhuurder en hij besluit dat de camper naar huis moet worden gesleept. 

Ik overleg met de ANWB en alles wordt vastgesteld. Naar huis slepen kan tussen nu en 11 dagen later plaats vinden. 

Wij besluiten de trein naar huis te nemen. Maar wat nemen we mee? Daar sta je dan met een camper vol spullen, van dekbedden tot kleding en proviand. Alles zo bij de voordeur ingeladen. Gelukkig heeft de uitgebreide supermarkt om de hoek een kofferset die we aanschaffen. 

Alle kleding, electronica, knuffels en andere belangrijke zaken kunnen mee. We lopen de proviand door en gooien de spullen weg die kunnen gaan rotten. Ik leeg het gemische toilet aangezien we die bij gebrek aan ander toilet goed gevuld hadden. Ik moet met een beetje pijn in mijn hart alle vis spullen achterlaten. Alleen mijn reel en vliegendoos gaan mee.

Peer heeft een medewerker met auto ter beschikking gesteld die ons en de koffers naar het station brengt. Hier kopen we de trein tickets naar Haarlem. We moeten drie keer overstappen en bij de eerste overstap stappen we een perron te vroeg uit. Shit! Missen we nu de aansluiting van alle andere treinen?  Ik voel mijn buik draaien en scheld wat op mezelf waarom ik nu niet even beter heb gekeken.  

Claud pakt de rust en we informeren bij een taxi of die ons op de gewenste tijd bij het volgend perron kan brengen. Er is veel opstopping dus dat gaat niet lukken. De trein gaat sneller. Binnen informeren we naar het spoor en vijf minuten later zitten we weer in de trein en halen we alsnog de aansluiting. Zo maak je nog eens wat mee!

De volgende trein naar Osnabruck zit echt tjokvol! Tussen de fietsen vinden we een plekje op de grond waar we de eerste twee uur doorbrengen.  Zo nu en dan even staan om een dooie kont te ontdooien. In de volgende trein kunnen we gelukkig zitten. Ook Chil heeft een eigen stoel en kan de rust vinden om een slaapje te doen.

We zijn nu onderweg naar Amsterdam en na een laatste overstap komen we om 19.30 in Haarlem aan. Dan nog een stukje met de  bus en om 20.00 hopelijk thuis. 

Gelukkig zijn wij een  flexibel gezin die snel kan schakelen naar een nieuwe manier van reizen. En wat boffen we eigenlijk dat dit niet op de heenweg is gebeurd.

Over 11 dagen weer op mijn eigen toplaag en onder mijn eigen dekbed slapen, of is de Ikea morgen open?

Vanuit de trein een rollende buitenleven groet.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.