Met een andere kijk op de omgeving…………………


 

Op het moment dat je bent geboren breng je de meeste tijd op je rug of je buik door. Dat is dan ook hoe je de wereld in kijkt. Al snel begin je alle ledematen te ontdekken en voor je het weet kruip je rond. Niet veel later kun je in de polonaise houding komen al is die nog wel in beschonken toestand. En dan is het moment daar dat je kunt staan en wat zijn je ouders trots. Met tranen in hun ogen juichen ze je toe en leggen alles op beeld vast.

Daarna begint de tijd dat je ouders je voor de rest van je jeugd moeten corrigeren omdat je overal met je tengels bij kan!

Maar vanaf het moment dat we zijn gaan staan zien we de wereld vanuit een hoger oogpunt. En die wordt gedurende onze groei alleen maar hoger. En zo zien we de wereld vanaf een gemiddelde hoogte van 1,75.

Maar vandaag gaan we weer eens terug naar beneden, ja kom eens hier naar beneden lekker plat op de buik om alles weer eens vanaf het eerste moment te zien.

Het is een dag dat ik met de hond de deur uit stap en ik nog niet weet waar de weg mij brengt. Het weer is prachtig en de benen voelen goed vandaag. We belanden al snel in Spaarnwoude

20160305-IMG_2055

De sneeuwklokjes zijn na de nachtvorst weer een beetje knisperend vers geworden al gaan ze het van het voorjaar verliezen.

Het is best wel vreemd dat het op deze prachtige dag in het weekend zo rustig is in Spaarnwoude. Met twee fietsers en één wandelaar heb ik het voor vandaag wel gehad. Niet dat ik het erg vind want ik geniet van het alleen zijn. De wegwijs paddenstoelen zorgen voor een keuze moment, ik kies voor de richting Amsterdam. Als de benen goed voelen kies ik vaak voor de plaatst die het verst gelegen is.

20160305-IMG_2051

Door de regen moeten de schoenen regelmatig door de drasplassen heen. Heerlijk dat zuigende geluid van het water en de modder die je graag vast wilt houden. Even op de buik dan maar om deze drassige toestand vast te leggen.

Overal zie ik mos. De vochtige omgeving is een voedzame bodem voor al deze mos soorten. Ik heb wel eens gelezen dat er in Spaarnwoude alleen al meer dan honderd verschillende mos soorten zijn. Het gaat mij wat te ver om deze op de zoeken maar voor een foto ben ik wel in.

20160305-IMG_2057

Vanuit het beschutte bo volg ik mijn weg via de jachthaven langs het zijkanaal C.  Het wordt ruimtelijker om me heen als ik langs het water loop. Het riet is nog bruin op weg om groen te worden vol met stinksigaren.

20160305-IMG_2061

Elke keer als ik plat op me buik ga met het toestel zie ik de natuur weer vanuit een heel ander oogpunt. Het geeft weer een hele nieuwe dementie aan de beelden die je maakt. Achter mij dringt de lucht zich samen en wordt het geheel steeds dreigender.

20160305-IMG_2063

Als ik een mier zou zijn zou ik snel mijn onderkomen zoeken. Best wel indrukwekkend zo’n lucht vanaf onder gezien. Ik vervolg mijn pad en de benen werken nog steeds super mee, ze komen in een cadans en ik ben niet meer te stoppen.

20160305-IMG_2073

Ook mijn trouwe viervoeter is niet te stoppen en dat terwijl hij wel de dubbele aftand aflegt met het vooruit en achteruit rennen. Hij heeft dan ook een dubbel setje benen. Dit is toch waarom je een hond neemt, de buitenlucht in met elkaar. Bij het uitzicht op het IJ kiezen we voor een momentje rust. Chil kan even drinken en ik kan even zitten. Wij genieten van het buik uitzicht.

20160305-IMG_2077

Dan moet ik even navigeren om te bepalen waar ik sta en hoe ik mijn route bepaal. Na een kleine kilometer herken ik de omgeving en bevind ik mij in de buurt van het landje van Gruijter in Spaarndam. Ik had van de week al gelezen dat de eerste grutto’s zich hadden laten zien. Daar raak ik in gesprek met een vriendelijke mede wandelaar en foto liefhebber. We babbelen wat over de vogels die we kennen. Nee we zijn geen baard(vrouwtjes)mannetjes, we vinden het gewoon leuk. We maken onze foto’s in de nu nog rustige omgeving. Straks als de rest van de kolonie komt dan ligt het hier vol met gepensioneerde telelenzen.

20160305-IMG_2085

Het blijft een prachtig stukje water. Dus nog even een plaatje schieten met die heerlijke wolkenlucht die zich weerspiegeld in het vlakke water.

20160305-IMG_2087

 

In Spaarndam bezoeken we de lokale kroeg aan het oude gemaal. Het is een prettige plek die rust uitstraalt. De klanten besnuffelen Chil en hij besnuffelt hun terug.

20160303-IMG_2028

 

Dan maken we de laatste meters die ons naar huis brengen. Bij het gemaal springt een stuk roze gekleurd hout af tegen de wolkenlucht. Vanuit het oogpunt van de plank maak ik mijn foto.

20160305-IMG_2107

Hoe leuk was het weer om alles vanuit het oogpunt van je eerste jaar te zien. Ik zou zeggen ga gewoon eens plat liggen en geniet van het nieuwe perspectief. Doe dit niet op de snelweg!

Dan is de thuishaven weer in zicht. De benen zijn nog steeds niet moe van de gemaakt kilometers. Thuis is het dan ook niet de bank waar ik op plaats neem, nee nog even achter de pannen voor een lekker hapje. Chil kijkt me door zijn dichtvallende ogen aan, kijk verschil zal er altijd zijn.

Maar wat hebben we weer genoten van deze wandeltocht in www.hetbuitenlevenmetsteven.nl

En als ik de laatste letter op papier zet voel ik dat mijn lijf verlangt naar rust.

Groet van de buitenman

 

6 gedachten over “05-03-2016 Kom eens hier naar beneden!

    1. Wat leuk dat je na ons gesprekje nog even langs komt en een reactie achterlaat.
      En het was zeker bijzonder om de eerste grutto’s weer te mogen zien.
      Wellicht tot een volgende ontmoeting in de natuur.
      Gr Steven

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.