Het buitenleven in de Duitse Eifel………………………………


 

Enige tijd geleden heeft een vriend van mij een huis gekocht in Murlenbach. Een klein kneuterig dorpje waar een ieder elkaar kent. De Duitse gemutlichheid stroomt door het dorp heen, erlangs stroomt de  rivier de Kyll. Ook in de dorpjes ervoor en erna meandert deze rivier zicht sierlijk. Soms door of langs de stad maar ook door het bos. Een rivier met vele gezichten die als voornaamste bewoner de bruine forel huisvest.

Op vrijdag 30 september reizen we af voor een vrienden bezoek en drie dagen met de vlieghengel de bruine forel achter de schubben aan te zitten. Om 22.30 komen we aan in Murlenbach en worden we hartelijk ontvangen in de Eifel Kyll Lodge. Het is nog even in opbouw dus de voortent van de caravan voldoet om een glaasje te proosten. Onze visgids en tevens eigenaar voorziet ons van de laatste weetjes bij het knapperende haardvuur.

Samen met nog drie vismaten pompen we ons luchtbed op in een vers gestucte woonkamer. Het zal een heerlijk vochtig nachtje worden en dat zelfs bij gebrek aan vrouwelijk schoon. Er zijn twee andere vissers die de voorkeur hebben gegeven aan een pension. In de ochtend merk ik dat mijn kussen het vocht uit het stucwerk heeft opgenomen. Gelukkig is er stromend water, dan wel koud. De water koker biedt uitkomst om een warm sopje te maken om me op te frissen. De warme Duitse broodjes smaken zalig met als topping uitgebakken spek en ei. Een goede bodem voor een dagje zwiepen met de vlieghengel.

We voorzien onszelf met een kleine omweg van de juiste vergunningen. Even later staan we in Kyll bij Murlenbach waar we twee stukken gaan bevissen, één stroomaf en de ander stroomopwaarts. We verdelen onszelf in twee groepjes van twee. Ik loop stroomopwaarts en vind er al snel mooie stukjes waar ik mijn droge vlieg te water laat. Ik vis met mijn zelf gebouwde (grotendeels laten bouwen) vlieghengel aftma twee. Voor de niet vliegvissers kun je dit vergelijken met het stokje van een dirigent. Een heerlijk dun sprietje dat elke beweging van de forel zal vertalen  in een buiging.

Even later wordt mijn droge vlieg gegrepen en land ik een prachtig getekende bruine forel.

Een prachtig getekende forel

 

Het gedeelte waar ik vis gaat steeds verder het bos in waardoor de rust echt zalig is, alleen de hoge schreeuw van de ijsvogel is wat ik hoor. Het blijft niet alleen bij een schreeuw maar een koppeltje ijsvogels passeert mij en ik geniet van deze vliegende kunst werkjes. Wat is het toch genieten in deze omgeving vol met natuurlijke schoonheden.

naamloos-3

 

 

 

Onder het wateroppervlakte danst de plantenbedding heen en weer op het ritme van de rivier. Het tweede deel vis ik stroomafwaarts, in mijn ogen een stuk rivier met minder variatie  in omgeving en structuur. Als ik achterom kijk zie ik het dorp Murlenbach met zijn kasteel tussen de bomen.

 

naamloos-4

 

Wat een heerlijke dag vissen. We sluiten deze dag dan ook af met een hapje en een drankje in het restaurant in een dorpje verderop waar we eigenlijk al jaren komen. Ook dit keer is het weer genieten van de Duitse eerlijkheid op je bord, vergezeld met een heerlijk pilsje.

naamloos-6

 

We kruipen even later onze slaapzak in om de volgende dag weer een hele dag te mogen vissen. Met die gedachte onder de wol gaan is wel heel erg prettig. Om 8.30 laten wij ons het ontbijt weer heerlijk smaken. Voor we het weten staan we weer aan de Kyll, dit keer in Gerolstein en Lissingen. De Kyll stroomt zowel door de stad als het dorp uit richting het naburige dorp Lissingen. Hier bevissen we ook weer twee stukken die we na de middag weer omruilen. Het eerste deel door het bos is idyllisch maar de vangsten willen hier niet lukken. Daarom heb ik des te meer tijd om met fotografie bezig te zijn. Deze twee hobby’s laten zich prima delen.

Onder de spoorbrug steekt een boomstam door de rivier waarop paddenstoelen  weten te groeien. Tijd voor een kiekje.

naamloos-7

In het tweede deel van de dag bevis ik het stuk wat door de stad loopt. Minder schoon in de natuur maar het vissen vangen gaat me hier goed af. Onder de brug van het centrum weet ik uit één poel 8 vissen te vangen. Ik word een soort attractie waar de mensen vanaf de brug naar kijken en foto’s van maken en opgewonden raken als mijn hengel weer krom staat. Er is verbazing dat ik de vissen weer terug zet, er wordt hier vaak anders met de gevangen vis om gegaan. Meestal zijn deze voor de pot.

Whaaaaa, attractie visserij

Na een zeer geslaagde dag belanden we in een ander restaurant dan we hadden gedacht. Ook hier smaakt de maaltijd heerlijk en na een kopje koffie gaan we weer huiswaarts om in de slaapslak te kruipen met een voldaan gevoel.

De laatste dag wordt het ontbijten wat lastig gemaakt door de feestdag die gevierd wordt van de vereniging van Oost en West Berlijn. Na 15 kilometer rijden vinden we warme broodjes en na 15 kilometer weer terug kunnen we eindelijk eten. De laatste dag vissen we in de Kyll bij Densborn. Hier is de plek waar ik voor het eerst kennis maakte met vliegvissen op stromend water. In het begin was het allemaal lastig en ving ik mondjesmaat een visje, de jaren erop ging het steeds beter en wist ik mijn visje te vangen. Dit jaar werd ik in verwarring achtergelaten met meer dan 10 aanbeten en 1 verspeelde forel. Waarschijnlijk zijn de forellen wat voorzichtiger geworden aan het eind van het seizoen. Dat neemt niet weg dat ik er weer met veel plezier heb mogen vissen. En dat geldt voor alle dagen die ik hier in de Eifel heb mogen doorbrengen.

Het was weer volop genieten van het vissen en de gezellige avonden die ik met mijn vrienden heb mogen delen en waar ik weer even op kan teren tot een volgende keer.

Deviskaleman heeft genoten in het buitenleven.

 

 

 

 

 

6 gedachten over “04-10-2016 Met de vlieghengel in de Duitse Eifel

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.