Ik was al enige tijd opzoek naar een rugzak die meer paste bij mijn outdoor hobby. De kleur moest donkergroen zijn, nee van die leger printen ben ik niet zo’n fan. Na enig speurwerk had ik een geschikte tas te pakken en met wat aanpassingen was hij klaar om ingepakt te worden. Ik heb er een dag of drie tegen aan mogen kijken aangezien het huis eerst voorzien moest worden van een nieuwe lik verf. Maar gister mocht ik de tas op mijn rug slingeren voor de test. Ik verlaat de verf lucht voor de frisse buitenlucht. Mijn trouwe viervoeter Chil gaat natuurlijk ook mee voor een nieuwe overnachting in het buitenleven met Steven.

 

Een aardigheidje om te weten is dat ik een donzen deken uit Amerika had besteld. Ze kosten daar rond de 20 euro per stuk. Ik wist er één via Amazone op de kop te tikken voor 35 euro met nog 15 euro verzendkosten altijd nog te doen. En nee je kunt ze niet in Nederland krijgen (althans ik kon hem niet vinden). Na 15 lange nachten was daar dan eindelijk de postbode met mijn pakket. Ik wilde het vol enthousiasme uit zijn handen nemen, “hoho nee meneer dat gaat zomaar niet!” waren zijn woorden. Of ik nog even 24 euro invoer belasting wilde betalen. En dan wordt zo’n lichtgewicht donzen deken van 300 gram toch nog een prijzig dingentje. Dan moet hij wel heel erg lekker warm zijn. En dat kan ik vannacht nu mooi eens gaan uit testen.

 

 

 

 

 

Bij het gemaal van Spaarndam kom ik de Rotary club tegen die met hun oude mobielen een rollende vossenjacht hadden. Net geklede heren en strak gekapte zilvergrijze dames sieren het decor. Je hoorde de RRRRRRRRRRRR al door de lucht rollen. “Kittig leuk plaatsje dat Spaarndam!”. Ik kon toch niet laten om een kiekje te maken van dit drommels mooie karretje, om maar in de R taal te spreken.

Al snel verruil ik de het grijs van de straatstenen voor het groen van de natuur wat toch meer mijn voorkeur heeft als buitenman. De begroeide paden zijn als tunnels met aan het einde het licht. “Nee!”, dit is geen bijna dood ervaring het is hier gewoon mooi!

 

 

 

 

 

 

Ik loop wat rond en zoek naar een geschikte plek om mijn hangmat op te knopen, een plek welke niet te dicht bij de gangbare paden is gelegen. In dit gebied wordt nog wel eens met de hond gewandeld en ik wil natuurlijk niet gezien worden door het publiek. Ik vind mijn plek en knoop ik de hangmat en tarp op. Het is al snel zo je eigen plekje.

 

En dan gebeurt er iets totaal onverwachts, door de bomen heen zie ik een buizerd (ik ben later getipt dat deze jacht methode van de havik of sperwer is) zich maneuvreren als een ware luchtacrobaat, nog geen twee meter boven de grond. Hij kantelt onderwijl hij vliegt om de bomen te ontwijken, en dat zijn er hier een heleboel. Dan vliegt hij in de richting van Chil en een meter of vier voor hem buigt hij weer af en stijgt op om vervolgens tussen de boomtoppen te verdwijnen.

Ik zit dit met mijn open mond te bekijken en heb dan ook geen één foto kunnen maken, dit ging zo snel. Wellicht heeft deze havik Chil aangezien voor een lekker vet konijn maar bedacht zicht op het laatste moment door zijn indrukwekkende gebit, wie zegt het? Al met al weer een ervaring om in mijn rugzak te stoppen. In die nieuwe rugzak die nog wel wat aanpassingen nodig heeft om de 12 kilo nog prettiger mee te dragen dan hij nu doet. Maar in eerste instantie geen verkeerde keuze.

 

Dan zorg ik voor een geschikte vuurplek, dat wil zeggen het losse bodem materiaal verwijderen en de grond wat uitgraven. We willen natuurlijk geen bosbrand maken maar een beheersbaar vuurtje om op te koken. Als het vuur verandert in gloeiende kooltjes is het tijd voor een stukje vlees. Dit keer een heerlijk stuk lamsvlees met wat doperwtjes en worteltjes voor de vitaminen. Het lamsvlees doet me denken aan de Griekenland.

 

 

Een heerlijk tequila pilsje blus ik de boel af en wat is dit toch smikkelen onder de blauwe hemel. Niet alleen ik geniet maar Chil krijgt natuurlijk ook zijn deel. Dit is een van de momenten waarop hij echt stil kan zitten.

Nadat we alle twee ons toetje en pootjes hebben afgelikt maken we nog een kleine avondwandeling om het eten te laten zakken. Dan nog even voor de tarp bij het vuur zitten en om 21.45 liggen we in ons hangmatje. En ik kan je vertellen dat de donzen deken zijn werk meer dan prima doet, als een soort tosti word ik gewarmd. Ik slaap dan ook meer dan zalig deze nacht.

 

 

De volgende ochtend word ik om 7.00 wakker en hoor ik de lichte regen op mijn tarp tikken. We hangen nog even om wat wakker te worden en dan is het tijd voor ontbijt. Roerei met spek en voor Chil zijn brokken. Kopje koffie met een brownie en ik ben klaar voor de dag. Rustig pak ik alles weer in en zet ik de wandeling weer in. Chil rent als een razende voor me uit en weer terug, hij heeft er ook zin in.

Na drie uurtjes wandelen door de lichte regen komen we weer thuis aan waar ik een warme douche pak en Chil zijn warme kussen opzoekt.

 

 

Het was weer heerlijk om het buitenleven te zijn. Ik hoop dat jullie ook hebben genoten.

Met vriendelijke groet,

De buitenman.

2 gedachten over “01-05-2017 Een nieuwe rugzak een nieuwe overnachting

  1. het is altijd wel weer een pak van je hart als je aankopen goed bevallen. zeker een mooie tas. Wil weleens een keer mee, lijkt me helemaal top.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.