Het is 1 april en de zon staat aan de strak blauwe hemel. Nee geen grap, het is echt prachtig weer. Tijd om de wandschoenen weer eens op de proef te stellen. Rond 14.00 stap ik met mijn rugzak om de voordeur uit om te zien wat  de wandeling me brengt. In grote lijnen weet ik waar ik heen wil, van Haarlem Noord naar Zandvoort. Maar hoe ik er kom dat is altijd maar weer een ervaring.

Dat is het fijnste aan alleen wandelen, waar ik rechts wil ga ik rechts en als ik het anders wil kan het ook. En een aantal uur gewoon even je mond houden en luisteren naar alles om je heen. Nu moet ik wel bekennen dat ik soms ook hardop een liedje zing. Menig hert blijft dan staan en de roodborstjes zijn verbaasd  en de nachtegaal kijkt met open mond door mijn prachtige tonen, “aaaahum”. Het is tijd om verder te lopen merk ik en binnen een korte tijd stap ik bij Bloemendaal de duinen in. Het is er rustig maar dat heeft waarschijnlijk te maken dat ik in de middag wandel wanneer de meeste mensen nog aan het werk zijn. Het geritsel in het bos is van een eekhoorn die ook aan het werk is om zijn voedsel te zoeken. Voor dat ik een plaatje kan schieten zit hij hoog in de boom.

Op de verharde paden is het wat drukker, hier komen de sportieve fietsers je voorbij vliegen. Ik heb het niet zo op wielrenners in schreeuwerige pakjes die soms doen denken dat ze de weg beheren. Maar deze wielrenster stopte om even een praatje te maken. Toch grappig om je collega tegen te komen waar je het niet verwacht. Na een korte klets gaat ze er weer als een speer vandoor.

20160401-20160401-IMG_2400

 

Dat is het mooie van de zon, het brengt de mensen weer naar buiten. Wat mij trouwens opvalt, is dat er in de zomer veel meer mooie vrouwen buiten lopen die ik in de winter echt niet tegen kom. Nu heb ik daar heel lang over nagedacht en ben met de volgende theorie gekomen. Dit zijn diepvries vrouwen, na iedere zomer worden deze grote groepen vrouwen naar ondergrondse diepvries cellen in Nederland gebracht. Hier worden ze ingevroren en behouden zo hun schoonheid. Als de lente zich weer aanmeld worden ze rustig ontdooit en in mooie wapperende jurkjes gehesen en weer de straat op gestuurd om alles op te leuken. Het kan niet anders!

Ik merk dat mijn gedachtes door het wandelen al weer erg tot rust zijn gekomen. Dan wordt het tijd om even een pauze te nemen. Een plekje met het uitzicht op een stukje bos bevalt met wel.

20160401-20160401-IMG_2403

Als ik op mijn rug in het mos ga liggen heb ik een nieuw perspectief, moet je ook eens doen. Gewoon op je rug gaan liggen en omhoog kijken. Een nieuwe wereld daarboven. Vaak als je zo ligt zie je meer dan als je er doorheen loopt. Nu zie je de ook de vogeltjes die je anders alleen maar had gehoord. En de oogjes even dicht doen mag ook. Dan zie je wat minder.

Ik wandel weer verder en heb er flink de pas in. Niet dat ik zo hard loop maar het gaat gewoon lekker. Het brengt me langs mooie plekjes en her en der schieten hertjes tussen de meidoorns weg. Huppelende wite staartjes tussen de takken is een mooi gezicht. Ik ben bijna bij Parnassia en heb geen zin om over het strand naar Zandvoort te lopen dus ik blijf in de duinen.

20160401-20160401-IMG_2404

Ik word getrakteerd op mooie uitzichten. Boven mij draaien de buizerds hun rondjes opzoek naar sappige muisjes. Ik ben van huis gegaan in mijn T-shirt en loop daar eigenlijk nog steeds in. Dat is lang geleden dat de trui in de rugzak mocht blijven.

Het laatste stuk duin brengt me achter het circuit van Zandvoort. Het is een vreemde combinatie van ploffende motoren en natuurschoon. Het was voor het eerst dat ik hier langs liep en ook voor het laatst. Ik beland in de achterwijk van Zantvoort en wandel naar het centrum. Daar krijg ik een restaurant tip van een bekende Zandvoorder. Ik trakteer me op een portie saté en een glaasje koud bier. Dan wandel ik naar het strand om de zon bijna in de zee te zien zakken.

20160401-20160401-IMG_2427

 

Dan loop ik het laatste stuk over het strand richting de trein die om 20.09 uur weer naar Haarlem vertrekt. Onder mijn voeten klinkt het krakende geluid van brekende scheermessen. Wat is dit toch een heerlijk geluid net alsof je uit je Jaguar stapt en over het grindpad naar je kasteel loopt, maar dan anders. Wist je dat wij als Nederland deze scheermessen exporteren naar Frankrijk, het is daar een lekkernij en wij doen er hier niets mee. Dat is toch raar! Ik vind daarom dat ze zeker even op de foto mogen.

20160401-20160401-IMG_2422

 

 

20160401-20160401-IMG_2425

 

Terug in de trein voel ik de zon in mijn gezicht gloeien. Ik sluit even mijn ogen en op het gehobbel van het spoor droom ik even weg in het buitenleven.

Het was weer heerlijk daarbuiten, de buitenman groet u en tot een volgende keer in het buitenlevenmetsteven.

 

2 gedachten over “01-04-2016 De buitenman zet de pas erin!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.