Dan is het zover dat we alle vier met onze handbagage richting de bus rollen om een klein uurtje later voor de deur van Schiphol uit te stappen. Op het programma staat twee weken Sao Miguel en drie dagen Lisabon. Je hoor mij niet klagen. Eenmaal door alle controles heen zien we bij de gate dat er twee uur vertraging is, dat is minder mooi aangezien we een krappe overstap hebben op de luchthaven van Lisabon. Maar we zien wel waar het schip strandt. 

Na een aangename vlucht blijkt het andere toestel op ons te wachten, we haasten ons naar de nieuwe gate waar we de boardingskaarten in ons hand krijgen gedrukt en een vluchtige blik in onze paspoorten wordt geworpen. Springen in de bus die ons met een ander klein groepje afzet bij het vliegtuig. We komen erachter dat we allemaal wat verdeeld zitten over het toestel. Boeit niet als we maar mee kunnen. Ik zit op stoel F1 en Mees op E8 maar ik heb plaats naast me dus we zitten samen. De meiden zitten ergens op rij 20. Dan komt er en trolly waaruit dienbladen vol met lekkernij worden uitgeserveerd, het blijkt dat Mees en ik business class zitten. Geen plastick bestek maar metaal,echt porselijn servies en gepolleerd glaswerk. De verse taartjes lachen naar ons. Even later wrijven we over onze gevulde buikjes, Mees vraagt “hoe het met de zaak is”, ik kijk hem vragend aan. Ja pap als je business class vliegt dan moeten we het over de zaak hebben.

Achter in het vliegtuig bleken de meiden te  zijn afgeserveerd met een droog broodje tonijn. Gelukkig hadden we de foto’s nog van onze lekkernij.

Op ponta delgada worden we ondanks onze vertraging middernacht (01.30 hun tijd) 03.30 onze tijd opgehaald door de auto verhuurder. Nog even 45 minuten sturen door het donker en dan komen we aan bij ons huis. Even acclimatiseren en bijslapen. 

De volgende ochtend wordt het duidelijk hoe ons vertrek en de omgeving eruit ziet. Het uitzicht is al top. 

Het huis zelf is karakteristiek en straalt Portugese sfeer uit.


We blijken bij onderzoek te beschikken over een tuin met drie terrassen. Je kunt er gewoon een wandeling in maken en geen buren te vinden wat een rust.


Op rust moet ik nog even terug komen, het kalfje op het land naast ons heeft de navelstreng nog aan de buik hangen en is van zijn moeder gescheiden. En hij roept steeds om zijn moeder. Ik ben hem maar even gaan troosten vanmorgen.


In het dorpje hebben we bij de locale Buurtsuper wat boodschapjes gedaan. Niks geen scanner en voorgeprogameerde kassa’s, gewoon prijs stickertjes die door het zonlicht al wat waren verbleekt waardoor Maria de verkoopster steeds met haar brilletje naar het schap terug moest. Wat heerlijk is dit een kleine middenstander, ik mis het. Het is veel meer dan alleen boodschappen doen.

Schone jonkvrouw

We hebben genoeg in huis om een dagje te luieren. Vanavond maken we weer een plan voor morgen. Zoals het er nu uitziet wordt het een wandeling naar een prachtig bergmeer.

Vanuit het Portugese buitenleven een saudacao exterior………

4 thoughts on “28-07-2018 Sāo Miguel “De heenreis 

  1. Geniet van jullie vakantie en geef Bella het kalfje van mij maar een dikke knuffel…. 😊Fijne vakantie!!! Ziet er fantastisch uit

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.