Nieuwjaars bezoek buitenkamp……….

 

Na de jaarwisseling was ik niet in de gelegenheid om mijn buitenkamp te kunnen bezoeken. Afgelopen zondag waren de voorspellingen zonnig en zo ook mijn zin om weer eens een wandeling te maken. Om 08.40 vertrok mijn zoon naar zijn sportactiviteit en kort daarop ben ik met Chil onderweg. Rugzak op wandelschoenen aan, alleen de zon laat zich nog niet zien.

Na een kleine kilometer krijg ik de aandrang tot een grote boodschap, de polder is hier open en biedt weinig schuilplekken om even te kunnen gaan zitten. Daarbij komt nog het probleem dat het zondag ochtend is en het miegelt van de hardlopers en fietsers. De kramp begint nog iets meer door te zetten. Ik probeer de aandrang af te lijden door me te richten op de omgeving. Maar in ieder stukje natuur zie ik geen leven maar alleen plekjes om even te kunnen zitten.

De slaperdijk is dan best wel lang, in mijn gedachte gaat het idee om straks bij iemand aan te bellen, maar als buitenman doe je dat niet. Ik zwaai vriendelijk naar alle voorbijgangers terwijl ik het liefst in de berm spring en alle mijn schaamte wat ik nog bezit aan de kant (of in de berm) zet. Hoe zou dat eigenlijk zijn als je geheel ontspannend in de berm zit te poepen en dat je daarbij gewoon vriendelijk naar alle voorbijgangers zwaait. Ik denk als je het heel overtuigend doet dat je de schaamte bij voorbijgangers legt.

Ter hoogte van Nova Zembla vind ik een plek tussen twee dijken in waar ik uit het zicht door de hurken kan. Wat een opluchting, zelf Chil kijkt me begrijpend aan!

Fris en fruitig loop ik verder en sta weer open voor mijn omgeving. De wind van de polder glijdt door mijn haren en naast mij landt een zilverreiger tegen de wind in. Hoe weids het ook is er is hier zoveel te zien.

Na een anderhalf uur wandelen bereik ik mijn kamp. Alles is ongeroerd gebleven terwijl een ieder het zou kunnen vinden. Ik zorg eerst dat het brandhout is aangevuld en dan bouw ik een driepoot waaraan de ketel kan hangen.

De zon laats zich nog steeds niet zien dus gooi ik wat hout op het vuur om het behaaglijk te krijgen. Voordat ik het weet borrelt het water en is het tijd voor een kop koffie met een stukje boterkoek.

 

Terwijl ik van mijn koffie nip hoor ik het roepen van de buizerd die niet veel later met de vleugels gespreid over de boomtoppen draait. Dit zijn magische momenten om van dichtbij te zien. Als ik alle werkzaamheden heb verricht krijg ik trek. Van aardappels, ui, knoflook en pork steak brouw ik een heerlijk vullend maal.

En alles smaakt buiten zoveel lekkerder. Ik geniet nog even na en pak de tas weer in om via een andere weg weer terug te lopen. De wandeling is zalig en kost me geen moeite. Thuis neem ik een douche om de rookgeur van mijn lijf te spoelen. De wangen gloeien al voordat ik de douche verlaat. Ik zet wat eten op tafel en voor dat de klok negen uur slaat lig ik met het dekbed onder aan mijn kin.

En wat was de nacht heerlijk, de ochtend kwam zelf iets te vroeg.

Het buitenleven maakt rozig!

 

1 thought on “15-01-2018 Nieuwjaarsbezoek buitenkamp

  1. Toch wel lekker om je buiten kamp weer ongeschonden aan te treffen. Had ook anders gekund, toch?
    Had je geen zin om je winterslaapzak uit te proberen??

Geef een reactie