Deze nazomer kan niet op, ook vandaag worden we weer getraceerd op een zonovergoten dag. Na een wandeling met het gezin en natuurlijk chil pak ik mijn tas voor een overnachting in mijn buitenkamp.

Het is elke keer weer spannend om te zien hoe het erbij staat maar vandaag werd ik geraakt door de tekst in het logboek wat ik heb opgehangen.

Als ik het lees branden mijn ogen en vinden de tranen een weg naar beneden over mijn wangen. Dit de essentie van alles wat ik hier bouw en hoe tof is het om dat te kunnen delen met gelijk gestemde.

Na de tranen komt de glimlach en ik zaag, hak, bouw met nog meer plezier.

Als ik twee uur eerder in het kamp was had ik ze kunnen omhelzen.

Mijn dag kan niet meer stuk. Alles wat ik vandaag maak heeft een gouden randje.

Ik ben geroerd!

Een natte groet van de buitenman

1 thought on “13-10-2018 Ontroerend

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.