In het kleine rustige pittoreske dorpje Nordeste op Sao Miquel broeit iets. Vanaf vrijdag klinken er zo nu en dan harde knallen in de hemel boven ons. Niks geen sier vuurwerk maar behoorlijke knallen. Toen ik langs het dorpspleintje reed viel mij al de plastick partytent op. Er is iets gaande maar wat weet ik niet.

Zaterdag middag rond de klok van 17.00 klinkt er vanuit het dal de klanken van de lokale harmoni. Waarschijnlijk hebben ze hun wekelijkse oefening. Maar dan komt het geluid dichterbij. Ik schiet in mijn slippers en daal de stijle straat met een vaartje af. Her en der passeer ik wat lokale die ook opweg zijn.

Beneden aan de straat ben ik nog net optijd om een glimp op te vangen van wat denk ik de domine is. Achter hem volgt een groep mensen die een draagbaar dragen waarop een beeld van een heilige staat. Ik ben katholiek maar verder dan mijn communi ben ik niet gekomen, de heilige herkennen is niet mijn sterkste kant. Jezus en Maria kan ik er wel uit halen. De harmonie wiegt gelijktijdig van hun linker naar de rechtervoet op de klanken van een wat triest klinkende muziek. Ik voel me ineens al middenin een uitvaart. Het gevoel maakt me stil.

Ik volg de stoet en zie dat er verderop weer een heilige op een draagbaar aansluit. Aan de mannen en vrouwen onder de draagbaar is het gewicht duidelijk van hun gezichten af te lezen. De stoet komt onder aan het dorp tot stilstand bij de kerk en daarna dalen ze de weg af.

De mensen van het dorp waaieren uit elkaar en ik volg mijn weg terug naar ons huisje. Bij thuiskomst meld ik mijn belevingen als op de achtergrond de knallen steeds korter op elkaar volgen.

Het is zondag ochtend als we het dorp verlaten voor een uitstapje, een groepje schilders is bezig het muurtje langs de weg op te frissen met een verse laag witsel. Nog wat verder staat een straatveger de goot schoon te maken en dat allemaal op zondag. Als we voorbij de kerk rijden verlaten daar de mensen de dienst in keurige kledij. Wij volgen onze weg in onze korte broek en slippertjes op naar een wandeling…………

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Als wij om 19.00 het dorp willen inrijden worden we gehinderd door een hek die afslaan onmogelijk maakt. Achter het hek zie ik gekleurde bloemetjes die het midden van de rijbaan versieren. Het is nu wel heel duidelijk dat er iets aan de hand is.

Ik maak een omweg die ons bij het huisje brengt. Vanaf ons terras zie ik de verlichte kerk, nog niet goed zichtbaar aangezien het nog wat licht is.

Als ik een uur later onder de douche vandaan stap herken ik weer de klanken van de harmonie. Ik schiet in mijn kleren en grijp de camera en spoed me weer van de stijle weg af. Ik word  steeds handiger in het afdalen zonder door de snelheid voorover te slaan tegen het wegdek. Ik ben precies optijd om de de stoet mensen die van links komt op te wachten. Een ware processie trekt door het dorp. Ik kruis de straat en spring over de bloemetjes op het wegdek. Vanaf deze kant heb ik een beter zicht als ze zich aan mij voorbij trekken. Het wordt mij duidelijk dat de tocht van gisteren een generale was.

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag heeft iedereen zijn mooiste kleding uit de kast gehaald. De bewoners langs de weg hebben hun mooiste kleden uit het raam gehangen. In de voortuinen komen mensen samen om de processie te zien.

En natuurlijk heb je een leider nodig om het voortouw te leiden naar het einde van de straat en wellicht wel verder?

De leider

 

Nu begrijp ik waarom de boel hier allemaal opgefrist werd. Dit keer zijn er veel meer groepen die volgen. Meerdere muziek korpsen en de lokale padvinderij trekken aan mij voorbij. Ik sluit achter aan en kom weer beneden aan de straat bij de kerk uit. Hier staan alle heilige figuren op de draagbaar opgesteld voor de kerk. Ieder korps speelt voor de kerk een nummer en na applaus is het tijd voor de volgende tot iedereen zijn kunstje heeft vertoond.

 

Ik begrijp dat het feest is en dat het met de religie heeft te maken maar wie wordt er hier geëerd. De lokale pub lijkt me de juiste plek om navraag te doen. Al snel wordt duidelijk dat ieder jaar in dit weekend Maria wordt geëerd door het dorp. En wat bof ik dat ik daar nu net bij mocht zijn. En even mee kon snuiven in de culturele en katholieke kerkkeuken van Nordeste.

Een heilige buitengroet voor u allen.

 

 

 

 

 

 

 

 

En dan is het feest echt over…………

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.