Het Zwitserse Nieuwjaars gevoel

 

Dit verhaal dient een kort intro:

Sinds een aantal jaren is het een traditie geworden om het nieuwjaar in een ander land te vieren. Zo waren wij in Parijs, Berlijn en Winterberg. Naar Berlijn zijn wij toen met de familie Bouwman (John, Sandra, Ginny, Jammie, Holly) gegaan. Ook dit jaar hebben we de koppen bij elkaar gestoken maar niet om de bestemming samen te prikken. Het idee kwam omhoog om voor elkaar de bestemming als een verrassing te plannen. De fam. Bouwman is als eerste aan de beurt met deze nieuwe uitdaging. Het enige wat wij kunnen doen is wachten op aanwijzingen.

Ik moet toegeven dat het wel vreemd is als de dag dichterbij komt en dat de aanwijzingen summier blijven tot een kledingadvies. Skikleding is handig je bikini kun je gewoon thuis laten. Het is maar een klein uurtje vliegen, maar gaan we eigenlijk wel vliegen? Wat pak ik wel en wat niet in, als we wat missen kunnen we het daar ook wel aanschaffen. Een volgende tip is dat de vlag o.a de kleur rood heeft. Maar bijna 50% van de vlaggen heeft de kleur rood in zich. De Engelse taal wordt er niet of nauwelijks gesproken. Alle tandwieltjes ratelen in volle gang en Tsjechië komt voorbij en nog meer opties waaronder Puck die zich in de aanwijzingen bijt en op Zwitserland uitkomt, maar zeker weten doen we het niet. En ook weten we niet hoe we naar de bestemming gaan. Het enige wat we weten is dat we op vrijdag 29-12-2017 om 07.00 klaar moeten staan.

Rond de klok van 07.00 passeren behoorlijk wat auto’s onze straat maar dan blijft een busje stil staan. Na een dikke kus laden we de slanke bagage achter in de bus. We voegen ons bij de rest en dan is het wachten op het nieuws van de bestemming. Puck heeft het aan het rechte eind, het wordt Zwitserland. De route planner geeft een uur of acht aan voordat we op de bestemming aankomen in Les Genevez.

Met tussensops erbij zijn we negen uur onderweg en als we de bergen inrijden worden we verrast door het witte wonderland.

Als we bij ons huis arriveren beginnen dikke sneeuwvlokken de lucht te vullen. Voor het donker schieten we in ons winterpak om nog even de sneeuw te proeven.

 

 

Met het rood op de wangen hangen we alles te drogen en genieten we van de avond waar we rozig onder het dekbed kruipen en verdwalen in een wereldse kussen. De volgende ochtend brengen we een bezoek aan de super om even flink in te slaan voor de aankomende dagen want dan is alles gesloten. Onderweg naar huis vinden we een skipiste die er voor ons wel slee achtig uitziet. De boodschappen gaan in de koeling en wij kleden ons weer aan om de kou te trotseren. De skilift is dicht omdat de regen de piste niet ski geschikt maakt en zo zien wij onze kansen.

De beheerder van de berg stuurt ons nog de juiste kant op om zijn piste te sparen. Na een klein bergje zoeken we het hogerop.

 

 

En na een beetje inglijden is het tijd voor het echte werk.

Nu is een steile berg leuk maar wordt het niet leuker als we er een schans inbouwen? Jaaaaaaaaaaaaa natuurlijk!!!!!!

 

 

En dan heb je altijd baas boven baas, Puck zoekt het hogerop!

 

Nog even een balletje gooien voordat we naar huis gaan, Mees zijn slachtoffer is Holly.

 

 

Met het sneeuw tussen de meest mogelijke plaatsen keren we huiswaarts voor de chocolade melk met rum. Daaropvolgend worden er een paar schoonheidsslaapjes ingezet.

Op oudejaarsdag kleden we ons weer warm aan voor het sneeuwbouw onderdeel, de winnaar krijgt vanavond bij het cadeauspel van de verliezer een extra cadeau. Het thema is vrij en de gebouwde objecten worden door de jury (Jamy en Ginny) beoordeeld doormiddel van een foto zonder de bouwers. Zij kozen ervoor om het stadje Bern te bezoeken. De zon schijnt aan een strak blauwe hemel dus de jassen kunnen al snel uit.

 

Wij zijn het als mannenteam snel eens over het bouwwerk, het wordt het vrijheidsbeeld. Geen gemakkelijk werkje maar wij mannen houden wel van een uitdaging. Zonder veel woorden weet een ieder wat hij moet doen en dan is het resultaat daar.

 

De concurrentie van het vrouwenteam was natuurlijk weer moordend. Zij maakte een passend winters tafereeltje.

 

 

 

Na enige discussie wist de jury het vrijheidsbeeld tot winnaar te bekronen. We hebben al eens van de vrouwen verloren met een zandklomp en daarom smaakte deze overwinning zalig.

 

In de avond was een ieder weer reuze fanatiek bij het cadeauspel, het onderdeel cadeaus uitpakken met ovenhandschoenen aan was erg humoristisch.

 

 

 

Eigenlijk was elk spel wel erg gezellig, ook het schieten van de elastieken mutsjes op Mees zijn hoofd.

 

Dan was het aftellen geblazen en proosten we op een spetterend en gezond 2018.

 

Nog even bierpongen voordat we ons bed in kruipen en dromen van vliegende engeltjes.

 

De volgende ochtend is de wereld nog wit en zijn de paarden blij om de het witte laken over te rennen.

Sandra en ik brengen ze nog even een bezoek.

 

De wind steekt op en overal wordt de sneeuw opgelicht en in de lucht geblazen. Met mijn fototoestel sta ik er midden in. Het is een magisch gezicht, het is net of er witte wolkjes van geesten verschijnen en weer verdwijnen. Het is lastig om dit vast te leggen.

 

De volgende ochtend bezoeken we Basel voordat we weer naar huis rijden.

De rit naar huis verloopt voorspoedig, onze chauffeur John brengt ons weer veilig thuis van een heerlijk oud en nieuwe in Zwitserland.

Wij zijn dit jaar aan de beurt en hebben nog even de tijd om na te denken. Ik heb er nu al weer zin in.

 

Met een Zwitserse groet van het witte buitenleven.

 

2 thoughts on “03-01-2018 Het Zwitserse Nieuwjaars gevoel

Geef een reactie